เซียวเยี่ยนไม่ได้หันกลับไป ทว่าได้ยินเสียงสุ่ยฉ่ายชิงร่ำไห้ปานจะขาดใจอยู่ข้างหลัง สุ่ยฉ่ายชิงพูดว่า “เยี่ยน ข้ารู้ว่าท่านไม่มีทางไม่สนใจข้า…ท่านเดินทางนับพันลี้ไปรับข้ากลับมา ย่อมต้องอยู่ร่วมกับข้าถูกต้องหรือไม่? ข้าไม่ขอสิ่งใดทั้งสิ้น ข้าไม่ต้องการอะไรก็ได้ ข้าขอเพียง…ขอเพียงได้อยู่กับท่านเท่านั้น!”
เซียวเยี่ยนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เงยหน้าขึ้นมองเซียวอี้ “เจ้าปล่อยพวกนาง แล้วแต่เจ้าจะจัดการกับเปิ่นหวางอย่างไร”
เซียวอี้ “อย่างนั้นก็ไม่สนุกแล้ว ต้องทำอย่างนี้จึงจะสนุก” ปลายนิ้วของเขาลูบลงบนลำคอของหลินชิงเวยเบาๆ “เวยเวย อย่างไรพวกเราก็เป็นคนกำลังจะตาย พวกเรามาพนันกันสักหน่อยเถิด หากเขาเลือกสุ่ยฉ่ายชิง เจ้าและข้าร่วมเดินทางไปน้ำพุเหลืองด้วยกัน หากเขาเลือกเจ้า พวกเราทั้งสามคนเดินทางไปน้ำพุเหลืองด้วยกัน เจ้าคิดว่าเป็นอย่างไร?”
หลินชิงเวย “คนดีอายุสั้น คนเลวกลับอายุยืน ชัดเจนยิ่งนักว่าพวกเราล้วนมิใช่คนดีอันใด ดังนั้นข้าคิดว่าความเห็นที่ท่านเสนอมาไม่นับเป็นอะไร”
เซียวอี้กลับไม่ใส่ใจนางอีก เขาหันไปพูดกับเซียวเยี่ยน “ข้านับถึงสาม เมื่อข้านับถึงสาม เซ่อเจิ้งอ๋อง เจ้าต้องเลือก เจ้าเลือกหนึ่งคน อีกคนย่อมต
