ู้นั้นที่อยู่บนช่วงเอวของ งตนกระชับแน่นขึ้น
เอาเถอะ…แม้ทำเช่นนี้จะรู้สึกน่ารังเกียจอยู่บ้าง แต่เขาคงได้แต่กัดฟันทน
ผ่านไปครู่หนึ่งได้ยินเสียงอีกฝ่ายหายใจหอบหนักขึ้น หลีเช่อจึงถามขึ้นอย่างเห็นอกเห็นใจ “วันนี้ท่านจอมยุทธ์มีบุญคุณช่วยชีวิตผู้น้อย ผู้น้อยยากจะลืมและไม่รู้จะตอบแทนอย่างไร หาก ท่านจอมยุทธ์มิรังเกียจ ผู้น้อยยินดีมอบกายเพื่อตอบแทนบุญคุณ…ได้แต่หวังว่าท่านจอมยุทธ์จะเวทนา”
บุรุษชุดดำทนต่อการถูกยั่วยวนไม่ได้เป็นที่สุด จึงค่อยๆ แนบกายเข้าใกล้หลีเช่อ ขณะที่อยู่ห่างกันไม่ถึงฉื่อ หลีเช่อเอียงหน้าออกทันใด นางเสแสร้งใช้จริตมารยาผลักบุรุษชุดดำไป ปด้านข้างของเตียง บุรุษชุดดำกดร่างของหลีเช่อไว้ด้วยสิ้นความอดทนอดกลั้น กระบี่ของเขาวางอยู่ข้างเตียง มือทั้งคู่เริ่มอยู่ไม่เป็นสุข
หลีเช่อทางหนึ่งส่งเสียงร้อง อีกทางหนึ่งยื่นมือลูบไปบนหัวเตียง เขารู้สึกว่าหน้าอกที่เขาทำมาอย่างมิง่ายดายกำลังจะถูกบุรุษผู้นี้ขยำขยี้เสียจนแหลกละเอียดแล้ว
ในที่สุด หมั่นโถวกลมๆ ลูกหนึ่งก็ตกลงมาจากหน้าอกของเขา มันถูกบุรุษผู้นั้นกุมไว้ในมือ บุรุษชุดดำเงียบงันไปครู่หนึ่งจึงถามขึ้นว่า “นี่คืออะไร?”
หลีเช่อกระชับอาภรณ์บน
