ีรูปโฉมงดงามมากพอ สตรีที่มีรูปโฉมงดงามเพียงพอ ลาภยศเงินทองที่มากมายพอ และคู่ต่อสู้ที่เหี้ยมโหดพอ”
เมื่อหิมะเริ่มตกลงมาจากท้องฟ้า ลมอันหนาวเย็นพัดกรูกันเข้ามา หิมะเล็กๆ ประดุจบุปผาละเอียดราวกับถูกฟาดด้วยไม้ขนไก่ ร่วงลงมาใส่จมูกเขา ทำให้หนาวเย็นจนต้องกระแอมกระไอ
หลินชิงเวยสวมอาภรณ์ผ้าฝ้ายทั้งชุดยืนอยู่ข้างกำแพง ดวงตาของนางราวกับมีดวงดาราอยู่ในนั้น ช้อนตาขึ้นมองหิมะที่ค่อยๆ ตกลงมาจากท้องฟ้าช้าๆ พร้อมกับยื่นมือออกไปรับ หิมะที่ตกลงมาใส่ฝ่ามือของนาง ให้ความรู้สึกเย็นและละลายกลายเป็นน้ำ เมื่อเทียบกันแล้ว หลีเช่อที่สวมอาภรณ์สีแดงทั้งชุดยืนตัวสั่นงันงกอยู่ข้างกายนาง
หลีเช่อสวมเสื้อสีแดงของสตรีตัวหนึ่ง เดิมรูปร่างของเขาทั้งสูงและผอมเพรียว ยิ่งมาประทินโฉมแต่งหน้าเป็นสตรี สางผมในทรงผมของสตรี ความงดงามของนางนั้นเรียกได้ว่างามปานล่มเมือง ไร้ผู้ใดเทียบเทียมจริงๆ
ครั้งนี้เขาใช้หน้ากากที่เขานำมาเอง ไฝน้ำตาระหว่างหัวคิ้วนั้นงดงามอย่างที่สุด กระทั่งหลินชิงเวยเห็นแล้วถึงกับตกใจเพราะความงามของเขาจริงๆ
เพียงแต่ในขณะนี้เขายังไม่เข้าสู่การแสดงละคร น้ำเสียงในการพูดจาและการกระทำทุกๆ อิริยาบถจึงดูแล้วสวนทาง
