ม่ถึง “มิเสียแรงที่เป็นเวยเวย มีความช่วยเหลือจากเจ้าย่อมต้องเหมือนพยัคฆ์ติดปีก”
หลินชิงเวยรีบพูดอีกว่า “ทหารรักษาพระองค์ฟังคำสั่งจากผู้บัญชาการสูงสุดเท่านั้น ในอดีตผู้บัญชาการสูงสุดคือเซ่อเจิ้งอ๋อง แต่บัดนี้พวกเขาฟังคำสั่งจากฮ่องเต้ คิดจะให้คนของแม่ทั พซุนแฝงกายเข้าไปในกองทหารรักษาพระองค์ มิใช่เรื่องยากอันใด”
ยากที่แม่ทัพซุนจะจินตนาการออกมาได้ว่าสตรีสูงศักดิ์รูปร่างบอบบางจะพูดคำว่า มิใช่เรื่องอันใดต่อหน้าเขา ทำให้เขารู้สึกเย้ยหยันอยู่บ้าง หลินชิงเวยกระจ่างแจ้งหรือไม่
หลินชิงเวยดูเหมือนจะอ่านความคิดในใจของเขาออก จึงหัวเราะแล้วกล่าวว่า “เรื่องเกี่ยวกับการทหารนั้น ข้าไม่เข้าใจจริงๆ ข้าเพียงแต่ยึดหลักการที่ว่าจับโจรต้องจับหัวหน้าโจรก่อน ขอ อเพียงควบคุมผู้บังคับบัญชากองทหารรักษาพระองค์และรองแม่ทัพของกองทหารรักษาพระองค์เอาไว้ได้ มิใช่เท่ากับควบคุมกองทหารรักษาพระองค์ได้ทั้งหมดหรอกหรือ ทันทีที่ผู้บังคับบัญชากองทหารร รักษาพระองค์มีคำสั่งลงมา ทหารหนึ่งหมื่นนายในมือของแม่ทัพซุนย่อมเข้าวังหลวงได้ เช่นนั้นแผนการใหญ่ย่อมสำเร็จ”
เซียวอี้ถาม “เวยเวย เจ้ามีความเห็นอย่างไร?”
หลินชิงเวยตวัดสายตามองไปทางเขา “ท่านมาหาข้า มิใช
