ที่แห่งนี้? ต่อให้ต้องตัดขาดเส้นทางหนีรอดอื่นๆ จ จนหมดสิ้น ข้าจึงจะเดินไปข้างหน้าได้โดยไม่มีห่วงหรือกังวล เพื่อบุกเบิกเส้นทางใหม่ที่รุ่งโรจน์ยิ่งกว่านี้”
หลินชิงเวยได้แต่หลุบตาลงคลี่ยิ้มบางๆ “ช่างเถิด ข้ารู้แต่แรกแล้วว่าท่านเป็นคนเช่นไร เป็นไก่ป่าหรือเป็นหงส์ มีเพียงเดินไปจนสุดสายจึงจะรู้แน่ชัดได้ หวังว่าท่านจะเป็นหงส ส์ที่สามารถเกิดใหม่อีกครั้งในเวลาที่เหมาะสมที่สุด” นางไม่ให้เวลาเซียวอี้ใคร่ครวญความหมายที่แฝงอยู่ในคำพูดนี้นานนัก นางเงยหน้ามองเขาแล้วพูดอีกว่า “วันนี้หากข้าไม่รับปาก กท่าน เกรงว่าคงไม่มีชีวิตเดินออกไปจากที่นี่ใช่หรือไม่? หลังจากการตายของจู๋กุ้ยเหริน เซ่อเจิ้งอ๋องได้จัดระเบียบการป้องกันกองทหารรักษาพระองค์ของวังหลวงใหม่ทั้งหมด บังเอิญยิ่งน นักที่ข้าอยู่ข้างกายเขาในเวลานั้น หากการกระจายอำนาจและแผนผังโดยรวมทั้งหมดในภายหลังมิได้มีการปรับเปลี่ยนใหญ่ ข้าพอจะรู้คร่าวๆ”
ต่อมาในวังหลวงไม่เกิดเหตุการณ์เช่นครั้งจู๋กุ้ยเหริน ด้วยเหตุนี้จึงไม่เคยได้ยินว่าระเบียบการป้องกันมีการปรับเปลี่ยน ต่อให้มีการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆ ก็ไม่ส่งผลกระทบอันใดมากนัก
ดวงตาทั้งคู่ของเซียวอี้เบิกกว้างด้วยอย่างคาดไ
