ูเหมือนนางจะกลับไปเป็น หลินชิงเวยคนเดิมที่รักและทะนุถนอมสุขภาพของตนเองอย่างยิ่ง ราวกับนางไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
บัดนี้พวกเขามีจุดประสงค์และเป้าหมายเดียวกันแล้ว เซียวอี้จึงไม่มีเวลามาทำตัวสำมะเลเทเมาเป็นเพื่อนหลินชิงเวยอีก เขาคิดว่าหลินชิงเวยกำลังค่อยๆ เดินออกจากเงามืดในจิตใจทีละน้อย แ แล้วเผชิญหน้ากับวันข้างหน้าอย่างกล้าหาญ ด้วยเหตุนี้เมื่อเห็นหลินชิงเวยมีสุขภาพร่างกายและจิตใจที่ดีขึ้นในคฤหาสน์แห่งนี้เขาจึงดีใจไปด้วย
นับตั้งแต่หลินชิงเวยมาถึงโลกใบนี้ดูเหมือนจะไม่มีเคยเวลาว่างเช่นตอนนี้มาก่อน นางกินข้าวและเข้านอนเป็นเวลา ทั้งยังฝึกโยคะในห้อง ส่งผลให้ร่างกายของนางเปี่ยมไปด้วยพละกำลังโดย ไม่รู้เนื้อรู้ตัว
คืนนี้หลินชิงเวยนอนหลับสนิทอยู่ในห้องในเวลากลางดึก หลังมีประสบการณ์จากรองแม่ทัพหลิวในครั้งที่แล้ว ทำให้นางระวังตัวแม้กระทั่งเวลานอนหลับ นางรู้สึกตัวตื่นขึ้นทันทีเมื่อได้ยิน นเสียงเคลื่อนไหวเบาๆ จากประตูห้อง นางยังคงนอนอยู่บนเตียงโดยไม่ส่งเสียง
เพียงไม่นาน ดาลประตูก็หลุดออกจากกัน มีคนผลักประตูเข้ามาเบาๆ เงาร่างสีดำสายหนึ่งกำลังเดินเข้ามา
เงาร่างสายนั้นไม่คุ้นเคยกับสภาพภายในห้อง ดูท่าแล้วไม่มีทักษะของโจรขโมย เ
