ชิงกัดริมฝีปากตัดสินใจแน่วแน่แล้วเดินเข้าไปในเรือน นางเดินวนไปรอบๆ กล่องของขวัญหาสิ่ง งที่ตนเองต้องการ
ขี้ผึ้งบำรุงผิวพรรณที่หลินชิงเวยส่งมาขวดนั้นบรรจุอยู่ในกล่องผ้าแพรสีอ่อน ด้วยสุ่ยฉ่ายชิงปรารถนาที่จะได้มาเหลือเกิน กระทั่งลวดลายบนกล่องผ้าแพร นางก็ยังจดจำได้อย่างชัดเจน นั่นเป็นสิ่งของที่ปรารถนาจะได้มาแม้ขณะอยู่ในความฝัน
เดินวนหารอบหนึ่ง ในที่สุดสุ่ยฉ่ายชิงก็เห็นกล่องผ้าแพรใบนั้นวางอยู่บนตู้ใบหนึ่ง นางรีบเดินเข้าไปเปิดออกดู ถูกต้อง ข้างในเป็นขวดกระเบื้องสีเขียวจริงๆ มันคือสิ่งของที่ หลินชิงเวยมอบเป็นของขวัญให้กับไทเฮาในวันนี้
สุ่ยฉ่ายชิงยิ้มออกมาในที่สุด นางรีบซ่อนขวดกระเบื้องใบนั้นเข้าไปในแขนเสื้อพร้อมกับนำกล่องผ้าแพรวางกลับไปที่เดิมแล้วรีบรุดเดินออกจากประตูเรือนไป
ขณะที่กำลังจะออกจากตำหนักแห่งนี้ได้สวนทางกับนางกำนัลหลายคน นางกำนัลยกสิ่งของอย่างอื่นเข้ามา เมื่อพวกนางเห็นสุ่ยฉ่ายชิงจึงคิดว่าเป็นเจ้านายของตำหนักอื่น ดังนั้นได้แต่ก้ม มหน้ายอบกายคารวะ จากนั้นขนย้ายสิ่งของเข้าไปในเรือน
สุ่ยฉ่ายชิงออกมาอย่างราบรื่นโดยไม่ถูกขัดขวาง นางจึงออกไปจากตำหนักคุนเหอ
หลังจากงานเลี้ยงกลางวัน เมื่อ
