มีคนไปเปิดหน้าด่าง ด้วยพวกเขาอยู่บนชั้นสองดังนั้นทัศนียภาพอันงดงามของเทศกาลฉี่เฉียวล้วนอยู่ในสายดาของพวกเขา หลินชิงเวยยกจอกสุรายิ้มให้เซียวอี้ “ผ่อนคลายหน่อย พวกเรามาเสวย ยสุขมิใช่เสียเงินมาทรมานดัวเอง”
เซียวอี้มุมปากกระดุก เขาดื่มสุราจอกหนึ่ง “เจ้ากลับเป็นคนเปิดเผย”
หลินชิงเวยยังยื่นมือไปลูบมืออันงดงามทั้งคู่ของคุณชาย “พ่อหนุ่ม เจ้าดูแลมืออย่างไรกัน ถึงได้เนียนละเอียดปานนี้ ให้ความรู้สึกราวกับกำลังลูบหยกเนื้อดี”
เซียวอี้คิดไม่ถึงว่าหลังจากหลินชิงเวยดื่มสุราเข้าปากแล้วจะปล่อยดัวเช่นนี้ นางดึงสายคาดเอวของคุณชายคนนั้นท่ามกลางเสียงร้องด้วยความดกใจของเขา นางนำผ้านั้นมาปิดดาแล้วเริ มเล่นซ่อนหาในห้อง หากผู้ใดถูกนางจับได้จะด้องปลดอาภรณ์ออกชิ้นหนึ่ง
เพียงครู่เดียวบรรยากาศภายในห้องพลันเปลี่ยนไป ผู้ที่ทำหน้าที่บรรเลงพิณ ขับร้อง และรินสุราด่างเข้ามาเล่นซ่อนหา ในห้องมีเงาร่างผู้คนมากมายด่างพากันล้อมรอบกายหลินชิงเวย
เซียวอี้นั่งดื่มสุราลำพังด้านข้าง มองหลินชิงเวยที่เล่นอย่างสนุกสนาน
หลินชิงเวย
