สีแดงให้ความรู้สึกสีสัน นตัดกันยิ่ง
บนปลายนิ้วเรียวยาวและข้อกระดูกชัดเจนนั้นดูเหมือนมีสิ่งของอะไรอยู่
หลินชิงเวยเดินเข้าไปเงียบๆ ยืนดูอยู่ข้างหลังเขาครู่หนึ่ง ถามขึ้นอย่างอารมณ์ดีว่า “คงมิใช่กำลังทำปิ่นปักผมให้ข้าอยู่หรอกนะ?”
“ให้ตายเถอะ!” หลีเช่อกำลังตั้งอกตั้งใจไหนเลยจะคิดว่าจะมีเสียงดังขึ้นจากข้างหลัง เขาถูกทำให้ตกใจจนสะดุ้งโหยง ร่างของเขาสะท้านขึ้นจากนั้นมือสั่นเล็กน้อย สิ่งของร่วงหล่นลงบ บนพื้น ท้องนิ้วของเขาถูกของมีคมบาด หลีเช่อเอาปลายนิ้วเข้าปากทางหนึ่งดูดนิ้ว อีกทางหนึ่งค้อนปะหลับปะเหลือกใส่หลินชิงเวย “เดินไม่ให้สุ้มให้เสียง เจ้าคิดจะทำให้ข้าตกใจตายหร รือ? ข้าหน้าตาหล่อเหลาเพียงนี้ ตกใจตายต้องชดใช้เงินนะ”
หลินชิงเวยย่อกายนั่งยองๆ หยิบปิ่นปักผมที่เขาทำได้ครึ่งหนึ่งขึ้นมาพูดอย่างเห็นขันว่า “เจ้าคิดว่าข้าควรจะชดใช้เงินเป็นจำนวนเท่าใดจึงจะเหมาะสม?”
หลีเช่อตอบทั้งๆ ที่นิ้วยังอยู่ในปาก “มีเท่าใดก็ชดใช้เท่านั้น ข้ามิใช
