่พูดแล้วหรือว่าข้าไม่รังเกียจเงินเยอะ”
“ข้าดูแล้วเจ้าก็ไม่ได้ขาดแคลนเงิน เจ้ามีคฤหาสน์เลิศหรูให้อยู่อาศัย”
“เจ้าจะรู้อะไรเล่า คฤหาสน์ยิ่งหลังใหญ่ คนอยู่อาศัยก็ยิ่งมาก ต้องเลี้ยงคนทั้งคฤหาสน์ ข้าเหนื่อยมาก เจ้ารู้หรือไม่”
หลินชิงเวยหัวเราะแต่ไม่พูดอันใด นางมองปิ่นปักผมเปื้อนโลหิตสดๆ ของหลีเช่อ ช่างบังเอิญยิ่งนัก นี่เป็นปิ่นปักผมดอกเหมยอันหนึ่ง และเลือดของหลีเช่อหยดลงบนดอกตูมพอดิบพอดี ก กลับทำให้ดูแล้วงดงามยิ่ง ตัวของปิ่นปักผมทำด้วยโลหะทองเหลือง มีเพียงโลหะที่ทำด้วยเหล็ก จึงจะเป็นอาวุธที่ซ่อนความแหลมคมเอาไว้ได้
“เจ้าอย่าแตะต้องส่งเดชเล่า ระวังบาดมือ” หลีเช่อส่งเสียงร้องเตือน
หลินชิงเวยเริ่มเปิดกลไกเล็กๆ บนปิ่นปักผมที่แทบจะมองไม่เห็นหากไม่ได้สังเกตให้ดี เพียงขยับดอกเหมยสามดอกนั้นอาวุธแหลมคมก็ยื่นออกมา ยิ่งขับให้ดอกเหมยสามดอกกลายเป็นกุหลาบที มีหนาม อาวุธลับนั้นแหลมเล็กมาก แต่ทันทีที่สัมผัสถูกมันก็ทำให้ผิวหนังเปิดออก
หลีเช่อคว้ามือของหลินชิงเวยมาสอนนางเปิดกลไกอีกด้านหนึ่ง ตัว
