ความรู้สึกนับหมื่นในใจของตน พยายามพู ดอย่างเป็นธรรมชาติ ทำราวกับสมเหตุสมผล ดูเหมือนเรื่องนี้เป็นหน้าที่และความรับผิดชอบของหลินชิงเวย
ซินหรูที่ฟุบอยู่ข้างกรอบหน้าต่างในห้องนั้นเดือดดาลสุดจะเปรียบ นางชิงชังเหลือเกินที่มิอาจกระโดดออกมาใช้ไม้กวาดขับไล่คนหน้าหนาสองคนนี้ออกไปในทันที
หลินชิงเวยได้ยินแล้วหัวเราะออกมา นางหันไปมองหน้าสุ่ยฉ่ายชิงแล้วยกมือขึ้น สุ่ยฉ่ายชิงยังไม่ทันได้หลบหลีกก็ถูกหลินชิงเวยจับผ้าโปร่งแล้วดึงลงมา เปิดเผยโฉมหน้า
ใบหน้าที่เคยงดงามปานล่มเมือง มาบัดนี้กลับมีร่องรอยของผดผื่นแดงที่ยากจะเลือนหายปรากฏขึ้นต่อหน้าหลินชิงเวย
หลินชิงเวยยังจดจำได้ดี วันนั้นเซียวเยี่ยนจากไปโดยไม่ร่ำลา หลังจากนั้นอีกหลายเดือนนางได้รับข่าวว่าเซียวเยี่ยนกลับวัง นางจึงตั้งใจแต่งเนื้อแต่งตัวอย่างพิถีพิถัน ออกไปรับเขาท ที่หน้าประตูวัง นั่นเป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นสุ่ยฉ่ายชิง เรือนร่างอ่อนแอเปราะบางราวกับไร้กระดูกก้าวลงมาจากรถม้า ทำให้คนทั้งใต้หล้าต้องตื่นตะลึง
เซียวเยี่ยนมองไม่เห็นนางที่แต่งกายอย่างประณีต เซียวเยี่ยนเห็นเพียงสตรีตรงหน้าคนนี้เท่านั้น เวลานั้นนางรู้สึกว่าแม้ตนเองจะมิใช่ลูกเป็ดขี้เหร่ แต่ความงา
