วงใยและเอาใจใส่
ในยามปกติ สุ่ยฉ่ายชิงเป็นคนเข้าอกเข้าใจผู้อื่น ยามนี้นางเห็นเซียวเยี่ยนทั้งเด็ดขาดและอ่อนโยนในเวลาเดียวกัน หัวใจจึงอ่อนยวบลงสองส่วน ดื่มยาที่เขาป้อนให้อย่างเชื่อฟัง
เสียงขันทีร้องขานเสียงแหลมดังขึ้นด้านนอก “ไทเฮาเสด็จ–”
สุ่ยฉ่ายชิงตะลึงงัน นางเอนกายพิงร่างของเซียวเยี่ยนอย่างอ่อนแรงพร้อมกับมองออกไปข้างนอก ข้างนอกแสงแดดสดใส เห็นเงาร่างคนกำลังเดินเข้ามาในเรือน เหล่านางกำนัลหยุดรอในเรือนกลาง ง ไทเฮาสวมอาภรณ์งดงามหรูหรา มีหมัวมัวประคองเดินเข้ามาด้วยท่วงท่าสง่างาม
