หน้าของตน เขาแทบจะต้องกรอกน้ำใส่จมูกของตนจึงพูดอย่างไม่สบอารมณ์ “ก็แค่ล้อเล่นกับเจ้ าเท่านั้น เจ้าต้องทำถึงขั้นนี้หรือ!”
หลินชิงเวยไม่ได้ตอบเขา นางมีสีหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม เมื่อเขามองนางอีกครั้ง นางฟุบลงกับโต๊ะแล้วนอนหลับไป
พระจันทร์แขวนอยู่กลางท้องฟ้า เสี่ยวเอ้อร์ของร้านอาหารนั่งสัปหงกอยู่หน้าโต๊ะเก็บเงิน แสงไฟจากเทียนไขริบหรี่
เซียวอี้วางเงินก้อนหนึ่ง จากนั้นอุ้มหลินชิงเวยออกไปจากร้านอาหารด้วยความรวดเร็ว
หลินชิงเวยนอนหลับโดยไม่ฝัน นางไม่รู้ว่าคืนนั้นเซียวเยี่ยนออกตามหานางทั้งคืน แต่ต่อให้หานางเจอแล้วอย่างไรเล่า เรื่องที่ผ่านมาจะหวนคืนกลับไปเหมือนเดิมได้หรือ ทุกสิ่งทุกอย่าง ที่เกิดขึ้นจะทำราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนหรือไม่?
เช้าตรู่เมื่อแสงตะวันสายแรกส่องสว่าง เมฆที่ถูกแผดเผาจนกลายเป็นสีแดงนั้นแยกตัวออกจากกัน ส่องให้เห็นหยดน้ำค้างใสจากเมื่อคืนกำลังค่อยๆ รวมตัวกันบนใบไม้ กระทั่งใบไม้เขียวสดนั นไม่อาจรับน้ำหนักได้อีกจึงค่อยๆ
