้อง การเคลื่อนไหวเช่นนี้ นางกลับไม่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา เมื่อสักครู่ที่นางมาถึง เขาไม่ทันได้สั งเกต ยามนี้เมื่อมองดูแล้วจึงพบว่าสีหน้าของนางซีดขาวอยู่บ้าง
“นี่” หลีเช่อเขย่าตัวหลินชิงเวย นางไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบใดๆ นอนหลับสนิทอย่างสงบ “นี่ เจ้าไม่เป็นอะไรกระมัง? เจ้าอย่าได้เป็นอะไรขึ้นมาเล่า ข้าไม่รับผิดชอบหรอกนะ…” เขายื่นนิ้ วออกไปทดสอบลมหายใจของหลินชิงเวย พบว่ายังหายใจอยู่ จึงอดที่จะพรูลมหายใจโล่งอกออกมาไม่ได้
หลีเช่อยกมือขึ้นลูบด้านบนของเสาแล้วกดลงบนกลไก ปุ่มกลไกนั้นมีลักษณะเหมือนสีแดงที่อยู่บนเสาของศาลา หากมิได้สังเกตโดยละเอียดถี่ถ้วนแล้วยากจะมองเห็นได้ เมื่อกลไกนั้นถูกกดล ลงไป ภายในเสาต้นนั้นปรากฏให้เห็นช่องลับช่องหนึ่ง ในช่องลับมีเชือกเส้นหนึ่ง หลีเช่อดึงเชือกเส้นนั้นลงมา เสียงกระดิ่งดังขึ้นนอกลานเรือนในชั่วพริบตา
เรือนหลังนี้กว้างใหญ่มาก ข้างในไม่มีข้ารับใช้คอยปรนนิบัติ หากร้องตะโกนเรียกเสียงดัง ยังไม่แน่ว่าคนข้าง
