นางเองก็เป็นหมอ จึงไม่ได้ให้หมอหลวงมาดูอาการพ่ะย่ะค่ะ”
“รู้แล้ว”
เสี่ยวฉียังคิดจะพูดสิ่งใดอีก แต่เขาอ้าปากแล้วกลับพูดอันใดไม่ออก ได้แต่ถอยออกไปเงียบๆ เรื่องของเจ้านาย เขาผู้เป็นบ่าวคนหนึ่งจะพูดอันใดได้?
และหลินชิงเวยเป็นคนพูดได้ทำได้ ในเมื่อใบหน้าของสุ่ยฉ่ายชิงไม่เกี่ยวข้องกับนาง เช่นนั้นนางย่อมไม่ต้องมาเยือนตำหนักอวี้หลิงอีก อย่าได้เอ่ยถึงว่ารักษาใบหน้าให้สุ่ยฉ่ายชิง กระทั่งโรคหอบของสุ่ยฉ่ายชิง นางก็จะไม่รักษาต่อเช่นกัน
