งหลัง นางลืมไปจนหมดสิ้น
ต่อมาพวกนางใช้ชีวิตอยู่อย่างสงบราบรื่น นับตั้งแต่วันนั้นไม่ว่าจะเป็นเซียวเยี่ยนหรือสุ่ยฉ่ายชิงล้วนไม่เคยมาเยือนตำหนักฉางเหยี่ยนอีก หลินชิงเวยเป็นท่านหมอที่เปี่ยมไปด้วย ความรับผิดชอบต่อหน้าที่คนหนึ่ง นางไปตรวจชีพจรและฝังเข็มให้สุ่ยฉ่ายชิงที่ตำหนักอวี้หลิงตามเวลา นางติดตามอาการป่วยพร้อมทั้งปรับเปลี่ยนวิธีการรักษาตามขั้นตอน
สุขภาพของสุ่ยฉ่ายชิงฟื้นฟูได้ไม่เลวนัก การรักษาในขั้นที่หนึ่งใกล้จะเสร็จสิ้น และกำลังจะเริ่มการรักษาในขั้นที่สอง
หลินชิงเวยออกจากวังหลวงครั้งที่สองในเวลากลางวัน ไม่ต้องสงสัยว่านางย่อมต้องนำสิ่งของมีค่าส่วนหนึ่งออกจากวังเพื่อไปแลกเปลี่ยน เดิมทีซินหรูคิดจะติดตามหลินชิงเวยไปพร้อมกันด้ว วย แต่หลินชิงเวยนึกขึ้นมาได้ว่าครั้งที่แล้วนางถูกคนจับตามอง หากนางไปคนเดียวคงไม่กระไรนัก ถ้านางพาซินหรูไปด้วยคงยากที่จะรับมือ
อย่างไรต่อไปเมื่อออกจากวังหลวงแล้ว ย่อมมีโลกอันกว้างใหญ่รอคอยให้ซินหรูไปทำความรู้จักมิใช่หรือ ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนไปเผชิญโลกภายนอกในทันทีทันใด
ห
