ทั้งๆ ที่เขาบรรลุจุดประสงค์ของตนแล้ว เหตุใดเขากลับรู้สึกว่าตนเองสูญเสียเล่า เขารู้ดีว่าหลินชิงเวยเป็นสตรีจิตใจเข้มแข็ง ต่อให้ไม่ได้อยู่ร่วมกับเขา นางย่อมมีชีวิตต่อไป ได้ และมีชีวิตอยู่อย่างมีสีสัน สิ่งที่ติดค้างนาง อย่างไรก็ติดค้างไปแล้ว สิ่งที่เขาคิดมีเพียงรักษาโรคของสุ่ยฉ่ายชิงให้หายดีก็พอแล้วมิใช่หรือ
เมื่อเซียวเยี่ยนเดินไปถึงประตูตำหนักชั้นที่สอง เขายังคงอดกลั้นไม่ได้ หันหน้ากลับไปมองแวบหนึ่ง
นางกำนัลในตำหนักซวี่หยางเริ่มจุดโคมไฟ ใต้ต้นไม้ ด้านนอกระเบียง แสงไฟจากโคมไฟกระเบื้องหกสี ทำให้ทั้งตำหนักค่อยๆ สว่างขึ้น ยิ่งขับให้ตำหนักซวี่หยางหลังนี้ดูหรูหรายิ่งขึ นไปอีก
ประตูตำหนักบรรทมของเซียวจิ่นเปิดเอาไว้ นางกำนัลและขันทีเดินเข้าเดินออกไม่หยุด พวกเขานำพระกระยาหารมาขึ้นโต๊ะ อาหารทุกจานล้วนเป็นอาหารเลิศรสปิดด้วยภาชนะทำด้วยเงิน ยั งไม่ได้เปิดออก ด้วยรอการมาถึงของหลินชิงเวย
หลินชิงเวยก้าวเข้าประตูมาเห็นเซียวจิ่นนั่งอ่านตำราอย
