่นี้ต่อไป บุรุษไร้ใจสตรีไร้รัก กระแสน้ำไหลบุปผาร่วงโรย ต่างคนต่างไป”
นางพูดแล้วก้าวถอยหลังไปหลายก้าว แขนเสื้อสีเขียวอ่อนถูกโลหิตสดๆ จากมือของนางย้อมจนกลายเป็นสีแดง นางกลับจ จับชายกระโปรงอย่างไม่รู้สึกรู้สาและมองเซียวเยี่ยนใหม่อีกครั้ง
แววตาของนางเต็มไปด้วยความเจ็บช้ำน้ำใจอย่างที่สุด แววตาของนางเยือกเย็นขึ้นเมื่อมองร่างของเซียวเยี่ยนโน้มกาย ลงไปเก็บเส้นผมของนางอย่างอ่อนโยน ที่เข้ามาแทนที่คือแววตาความไม่แยแสและสีหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม
คล้ายความเจ็บปวดราวกับถูกเชือดเฉือนหัวใจเมื่อสักครู่ไม่ได้เกิดขึ้น ต่อให้มันเกิดขึ้นแล้ว นางเอกในนิทานเรื่องน นั้นก็ไม่ใช่นาง
ถูกต้อง ในนิทานของเซียวเยี่ยน นางเอกไม่ใช่นางตลอดกาล
นาทีนั้นหลินชิงเวยย้อนคิดถึงเรื่องราวต่างๆ มากมาย เมื่อนางตกอยู่ท่ามกลางความเป็นความตาย ถูกทิ้งลงไปในสระน้ำ อันเย็นเยียบ นางเห็นเซียวเยี่ยนว่ายน้ำเต็มกำลังมาหานาง ยามนั้นนางคิดว่าตนเองไม่มีทางล้มลงอย่างง่ายดาย ด้วย ยพระเอกและนางเอกได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขในตอนสุดท้าย
แต่นางผิดแล้ว
ผิดอย่างมหันต์
นางเป็นคนควบคุมและปิดบังอารมณ์ของตนได้ดียิ่ง เช่นเดียวกับเซียวเยี่ยน รวมไปถึงควบคุม
