กในรถม้า “เยี่ยน”
น้ำเสียงนั้นประดุจสายลมของวสันตฤดู ได้ยินแล้วทำให้คนรู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายไปทั้งตัว ราวกับเสียงของนกขมิ้นที่ไพเราะจับใจ และไม่อาจปฏิเสธว่าเสียงนั้นเป็นเสียงที่สตรีจะมีได้เท่านั้น
หลินชิงเวยตะลึงงัน และในวินาทีที่นางตะลึงงันนั้น มือของนางที่อยู่ใต้แขนเสื้อกำเข้าหากันแน่น สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง