ไล่พวกนางกลับไปให้หมดเถิด บอกพวกนางว่าต่อไปไม่ต้องมาอีก”
บัดนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อน เมื่อก่อนหลินชิงเวยทำหน้าที่ดูแลตำหนักในระยะเวลาหนึ่ง ทุกวันต้องตื่นแต่เช้า เข้านอนดึกดื่น ต่อให้นางไม่อยากพบบรรดาสนมชายาก็ต้องตะเกียกตะกายตื่นขึ้นมารอพบทุกวัน บัดนี้นางไม่ใช่ประมุขของฝ่ายในอีกต่อไป เป็นเพียงเจาอี๋เล็กๆ คนหนึ่ง และอีกไม่นานกระทั่งตำแหน่งเจาอี๋เล็กๆ ก็ไม่ใช่ เหตุใดยังต้องลำบากตนเองด้วยเล่า?
บรรดาพระสนมชายาที่มาเยือนตำหนักฉางเหยี่ยน นั่งลงก้นไม่ทันร้อน ไม่เพียงไม่ได้พบหลินชิงเวย ซ้ำยังถูกนางกำนัลปฏิเสธให้กลับไปด้วยเหตุผลว่า “สุขภาพของเจาอี๋เหนียงเหนียงไม่ดีนัก ต้องการเวลาพักผ่อน”
บรรดาพระสนมชายาไม่กล้าเอื้อนเอ่ยอันใดเมื่ออยู่ในตำหนักฉางเหยี่ยน ทว่าเมื่อออกมาจากตำหนักฉางเหยี่ยนแล้วย่อมอดมีโทสะไม่ได้ เป็นเพราะหลินชิงเวยวางโต อีกทั้งเป็นเจาอี๋ที่ไม่ได้รับความโปรดปรานแล้วอาศัยสิ่งใดถึงเย่อหยิ่งเพียงนี้
ไม่ว่าตำหนักอื่นจะพูดอย่างไร หลินชิงเวยปล่อยให้พวกนางพูดไป
วันนี้นางกำนัลเข้ามารายงานว่า “เหนียงเหนียง ซีเฟยเหนียงเหนียงมาเจ้าค่ะ”
เหล่านางกำนัลเห็นว่าตำแหน่งของซีเฟยนั้นสูงกว่าตำแหน่งของหลินชิงเวยขั้นหนึ่ง ผนว
