้ว่านางอยู่ไกลออกไปนับพันลี้ เขาไม่อาจไม่คิดถึงนางในแต่ละค่ำคืน ทั้งๆ ที่รู้ว่านางและเสด็จอาอยู่ร่วมกันเป็นอย่างดี…เขายังคงเป็นห่วงว่านางจะกินอิ่ม สวมเสื้อผ้าอบอุ่นหรือไม่ ซูบผอมลงหรือไม่ และจะคิดถึงเขาบ้างหรือไม่
เขาเจ็บปวดเหลือเกิน หัวใจของเขาเจ็บปวดเหลือเกิน
หากเขาเก่งกาจเช่นเซ่อเจิ้งอ๋องก็คงดี เขาปรารถนาที่จะผูกนางไว้ข้างกายตลอดไป จับจูงมือของนาง สามารถมองเห็นนางทันทีที่ลืมตา
ทว่าตอนนี้ เขาจะมองเห็นนางได้เมื่อหลับตาเท่านั้น
ต้องใช้เวลาอีกนานเท่าใดที่เขาจะทำในสิ่งที่ต้องการได้อย่างอิสระ ได้ครอบครองในสิ่งที่ตนปรารถนา?
ท้องฟ้ามืดครึ้ม เหล่าขันทีและนางกำนัลเฝ้าอยู่ด้านนอกประตูตำหนักบรรทมอย่างระมัดระวัง ไม่มีคำสั่งของเซียวจิ่น ไม่มีผู้ใดกล้าทะเล่อทะล่าเข้าไปเก็บชุดน้ำชาที่แตกอยู่บนพื้น
ทางด้านจิงโจว ท่านเจ้าเมืองคนใหม่เดินทางมาถึงจิงโจวแล้ว หลังจากรับมอบงาน คณะขุนนางผู้แทนพระองค์เตรียมเดินทางออกจากเมืองจิงโจวมุ่งหน้ากลับเมืองหลวง
ฤดูหนาวค่อยๆ ผ่านพ้นไป ชาวบ้านตามท้องที่ต่างๆ ล้วนต้อนรับฤดูใบไม้ผลิที่กำลังมาเยือน แม้สภาพอากาศยังคงหนาวเย็นอยู่บ้าง แต่พวกเขาได้ผ่านพ้นช่วงเวลาทุกข์ทรมานที่สุดจากภัยธรร
