จเล็กน้อย ทว่านางพึงพอใจต่อผลลัพธ์ของคัมภีร์กระบี่ชุดนี้อย่างมาก นางถือกระบี่เดินเข้าไปหาเฉินเหยียนจือและกู้หมิงเฟิ่ง
ก่อนหน้านี้กู้หมิงเฟิ่งมองดูจนสติเลื่อนลอยเพิ่งจะได้สติคืนมาในเวลานี้ จึงรีบก้มหน้าลงทันที
เฉินเหยียนจือรีบยกมือขึ้นคารวะ “ข้าน้อยเดินเข้ามาเอง คงมิได้รบกวนการฝึกยุทธ์ของท่านอ๋องและแม่นางกระมัง?”
เซียวเยี่ยนเผชิญหน้ากับกู้หมิงเฟิ่งด้วยท่าทีสูงศักดิ์และเย็นชา กระทั่งเฉินเหยียนจือ เขาก็ไม่ไว้หน้า ราวกับเขายืนอยู่ที่นั่นโดยไม่ได้ยินอันใดทั้งสิ้น
หลินชิงเวยเอ่ยขึ้นว่า “แม่ทัพเฉินพูดจาอันใดกัน เป็นข้าและท่านอ๋องที่รบกวนพำนักอยู่ในจวนท่านเป็นเวลาหลายวันต่างหากเล่า”
“นี่เป็นหน้าที่ของข้าน้อยอยู่แล้ว ขอเพียงท่านอ๋องและแม่นางไม่รังเกียจเป็นพอ ครั้งนี้ข้าน้อยมาเพื่อนำตัวกู้หมิงเฟิ่งมารับโทษ” พูดแล้วก็ส่งสัญญาณทางสายตาให้กู้หมิงเฟิ่ง กู้หมิงเฟิ่งเดินเข้ามาข้างหน้าสองก้าว เฉินเหยียนจือพูดอีกว่า “เป็นหมิงเฟิ่งที่กระทำการไม่สมควรก่อน ไม่กระจ่างแจ้งถึงความทุกข์ยากลำบากใจของท่านอ๋องและแม่นาง ซ้ำยังเข้าใจผิดทำร้ายท่านอ๋อง นางรู้สึกเสียใจอย่างที่สุด จึงมาขอรับโทษขอรับ”
หลินชิงเวยมองกู้หมิงเฟิ่งด้วยแ
