ววตาเย็นชา ทว่ากลับหัวเราะและกล่าวว่า “ทำให้แม่ทัพเฉินต้องตกที่นั่งลำบากแล้ว ฝืนใจลากตัวแม่นางกู้ท่านนี้มาขอขมา ได้ถามแม่นางกู้ผู้นี้เต็มใจหรือไม่ หากนางเต็มใจมา ท่านอ๋องก็ต้องรับการขอขมาจากนางอย่างยินดีด้วยหรือ? สตรีสกุลกู้ของนางช่างขวัญกล้าเทียมฟ้า เข้าวังหลวงลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้ เดิมก็มีโทษตายอยู่แล้ว ท่านอ๋องละเว้นโทษตายให้นาง ซ้ำยังพานางกลับมาเมืองผิงหลั่ง บัดนี้นางลอบสังหารท่านอ๋องอีกครั้ง ย่อมมีโทษตายเช่นเดียวกัน คนไม่รู้ดีชั่วเยี่ยงนี้คิดว่าทำเรื่องใดล้วนมีคนคอยช่วยเหลือ ทำเรื่องใดล้วนมีคนมาจัดการตามหลังหรือไร?”
ก็ใช่ เพียงแต่เวลานี้เซียวเยี่ยนมิได้ถือสาเอาความนางเท่านั้น หากต้องการเอาความผิดนาง สิบชีวิตก็ไม่เพียงพอให้นางตาย
เฉินเหยียนจือได้ยินแล้วบุรุษเจ็ดฉื่อเช่นเขาคุกเข่าลงทันที ร่างกายแผ่กำจายกลิ่นอายของบุรุษอาชาไนย กระดูกสันหลังที่เหยียดตรงนั้นทำให้คนรู้สึกเลื่อมใส
เขาพูดว่า “วันนี้ข้าน้อยมาเพื่อขอขมาต่อความผิดทั้งหมดที่หมิงเฟิ่งได้ทำเอาไว้ ขอเพียงท่านอ๋องยอมละเว้นนาง ข้าน้อยยินดีรับโทษทัณฑ์แทน! ต่อให้ต้องตายก็ไม่โอดครวญ!”
กู้หมิงเฟิ่งหันหน้าไปมองบุรุษองอาจกล้าหาญที่คุกเข่าเพ
