“แม่นางกู้ช่างเป็นวีรสตรีโดยแท้ จิตใจกว้างขวาง ทำให้ผู้คนนับถือ” หยุดไปครู่หนึ่งจึงเอ่ยขึ้นอีกว่า “ครั้งนี้เซ่อเจิ้งอ๋องมาที่นี่ เคราะห์ดีที่มีเจ้าและแม่ทัพเฉินคอยช่วยเหลือและให้ความร่วมมือ หาไม่แล้วเรื่องนึ้คงไม่สิ้นสุดโดยง่ายเช่นนี้”
สีหน้าของกู้หมิงเฟิ่งเปลี่ยนไป “ข้าไม่ได้ทำไปเพื่อช่วยเหลือเซ่อเจิ้งอ๋อง ข้าทำไปเพื่อสกุลกู้ ไม่อาจให้พวกเขาตายอย่างน่าเวทนา”
หลินชิงเวย “เจ้าวางใจเถิด ฝ่าบาทจะต้องพลิกคดีให้กับสกุลกู้แน่นอน เพียงแต่หากให้เซ่อเจิ้งอ๋องมาทำเรื่องนี้จะเป็นการไม่เหมาะสมนัก แต่เซ่อเจิ้งอ๋องจะย้ายกระดูกของสกุลกู้กลับไปยังสุสานสกุลกู้ ให้พวกเขาไม่ต้องเป็นวิญญาณเร่ร่อนอีกต่อไป”
สิ้นคำพูดนี้กู้หมิงเฟิ่งจ้องหลินชิงเวยเขม็ง ในดวงตาปรากฏให้เห็นหยาดน้ำตาบางๆ คลอคลองอยู่ชั้นหนึ่ง นางขบฟันกล่าวว่า “ท่านคงจะไม่กระจ่างแจ้งถึงรสชาติของการที่ครอบครัวต้องล่มสลาย ผู้คนล้มตาย ท่านจึงพร่ำพรรณนาออกมาอย่างง่ายดายเช่นนี้ แต่เมื่อข้ามาที่นี่ เซ่อเจิ้งอ๋องรับปากข้าว่าจะพลิกคดีให้กับสกุลกู้”
สีหน้าของหลินชิงเวยสงบนิ่ง “แม้ยามนี้เซ่อเจิ้งอ๋องจะเป็นผู้บริหารราชกิจ แต่คำพูดของเขาไม่ใช่ราชโองการ หากต้องการพลิกคดีให
