งนี้ก่อสร้างตามแนวเทือกเขา ได้เลือกเฟ้นจุดที่เป็นเส้นเลือดมังกร เสาเหล็กหลายท่อนนี้ล้วนฝังลงอย่างมั่นคงบนจุดเส้นเลือดมังกร ไม่แปลกที่หลายปีมานี้จึงตั้งตระหง่านมั่นคงโดยไม่ล้มครืนลงมา
เซียวเยี่ยนพูดชิดริมหูหลินชิงเวยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทว่ารื่นหูยิ่งนัก “จะก้าวข้ามน้ำพุเหลืองไปได้หรือไม่ คงต้องแล้วแต่ลิขิตสวรรค์ กระโดดเถิด”
หลินชิงเวยพลันนึกถึงเมื่อแรกที่นางมาหาเซียวเยี่ยนถึงเมืองผิงหลั่ง ทั้งสองคนถูกไล่ล่าสังหาร กระทั่งหมดหนทางหนี มีเพียงทะเลหิมะขาวโพลนเบื้องหน้า เวลานั้นนางพูดกับเขาว่ากระโดดเถิด
บัดนี้เมื่อเผชิญกับความมืดดำ และไม่มีหนทางให้หนีต่อไปอีกได้เช่นกัน ไม่อาจแน่ใจได้ว่าจะรอดหรือตาย เขากลับพูดกับนางว่ากระโดดเถิด
นี่คงเป็นความเชื่อใจที่ต่างฝ่ายต่างมีให้กันจึงทำให้บังเกิดความรู้สึกว่าไม่ว่าอย่างไรก็ไม่เป็นไร หากสวรรค์ต้องการให้พวกเขาตาย เช่นนั้นขอเพียงให้พวกเขาตายด้วยกันเป็นพอ
ดังนั้นจะรอดหรือตายล้วนสุดแต่ลิขิตสวรรค์
หลินชิงเวยรู้สึกว่าร่างกายของตนเบาหวิว นางถูกเซียวเยี่ยนโอบเข้ามาในอ้อมกอด แผ่นหลังของนางแนบชิดไปกับแผงอกอันกว้างใหญ่ของเขา นางรู้สึกปลอดภัยอย่างที่สุด แม้ร่าง
