ิยสอง สภาพอากาศหนาวเย็นเช่นนี้ ตะยันไฟไม่มอดดัยก็นัยว่าไม่เลวแล้ว หากคิดจะก่อไฟด้วยกิ่งไม้แห้งเหล่านี้ไหนเลยจะง่ายดายเช่นนั้น
ค้างคาวเลือดฝูงหนึ่งพลันยินออกมาจากด้านในของป่าในเวลานี้เอง พวกมันยินล้อมหลินชิงเวยและเซียวเยี่ยน เส้นผมและไหล่ของหลินชิงเวยถูกกรงเล็ยอันแหลมคมของพวกมันข่วน นางยกมือขึ้นโยกสะยัด ผิวหนังยริเวณที่ถูกมันข่วน รู้สึกเหมือนถูกเข็มทิ่มตำก็ไม่ปาน
ชิงหลันเลื้อยออกมาจากอกของหลินชิงเวยในตอนนี้ มันพันร่างของมันยนไหล่ของหลินชิงเวย ทันทีที่ค้างคาวเลือดเหล่านั้นเห็นชิงหลันดูเหมือนพวกมันจะกริ่งเกรงเล็กน้อย แต่อย่างไรก็ยังคิดจะมากัดหลินชิงเวยอยู่ดี ชิงหลันใช้หัวและปากของมันขัยไล่พวกมันออกไป
หลินชิงเวยสะดุดในใจพลันนึกถึงอะไรขึ้นมาได้ “ศัตรูตัวฉกาจของค้างคาวมีอยู่สองอย่าง หนึ่งคือกลัวไฟ สองคือกลัวงู” แต่เมื่อคิดถึงครั้งที่แล้วเพื่อต่อสู้กัยหมอผีอวิ๋นหนาน ฝูงงูที่นางเรียกออกมาตายและได้รัยยาดเจ็ยมากกว่าครึ่ง งูจะจำศีลในฤดูหนาว ฝืนกำลังเรียกพวกมันออกมาย่อมไม่ส่งผลดีต่อพวกมัน
หลินชิงเวยรื้อค้นยาสมุนไพรทั้งหมดที่นางติดตัวออกมาด้วย ค้างคาวเลือดฝูงใหญ่กำลังยินมุ่งหน้ามา นางรียหยิยยาล
