เป็นคนของเซ่อเจิ้งอ๋องกระมัง?”
ถ่าซิงฮ่าวจ้องหลินชิงเวยเขม็งแล้วพลันนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในป่าเมื่อหลายวันก่อน จึงพูดขึ้นอย่างตรึกตรองว่า “เจ้าเป็นสตรีที่เลี้ยงงูและสังหารหมอผีของพวกเรา!”
หลังจากเกิดเรื่องเขาได้ฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดจากคนของตน นอกจากจะนำสตรีตรงหน้าไปเชื่อมโยงกับสตรีที่ปรากฏกายขึ้นในวันนั้น เขาไม่รู้ว่าจะมีผู้ใดเกี่ยวพันกับเหตุการณ์นี้
ทันทีที่หลินชิงเวยได้ยินสีหน้าก็เปลี่ยนไป นางพูดอย่างไม่ยี่หระ “เป็นข้าแล้วอย่างไรเล่า แต่ที่ข้าทำไปล้วนถูกบังคับ” เวลานี้นางสวมกระโปรงของสตรีชาวอวิ๋นหนาน อีกทั้งอยู่ท่ามกลางความมืด จึงมองไม่เห็นว่านางแตกต่างจากชาวอวิ๋นหนานตรงไหน นางจึงทำเสมือนตนเป็นชาวอวิ๋นหนานพูดคุยสัพเพเหระกับองค์รัชทายาทแห่งอวิ๋นหนานสักพัก
“ถูกบังคับ?” ถ่าซิงฮ่าวแค่นหัวเราะเสียงเย็น “เจ้าลองพูดซิว่าเจ้าถูกบังคับอย่างไร?”
หลินชิงเวย “ข้าถูกเขาจับตัวที่เมืองผิงหลั่ง ด้วยข้าแตกฉานศาสตร์เกี่ยวกับหนอนกู่เล็กน้อย เพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกตของผู้คนเมื่ออยู่ข้างนอก เขาและข้าจะเรียกขานเป็นพี่ชายน้องสาว เขาต้องการให้ข้าวางพิษหนอนกู่เขาและพี่น้องของเขา เวลานั้นดูเหมือนมี
