ได้รับการใส่ยาแล้ว ไม่เป็นการดีหากนางจะรื้อออกมาอีกครั้ง
นางจึงรอให้ถึงเวลาเปลี่ยนยาครั้งต่อไปค่อยใส่ยาให้เขา ขณะเดียวกันหลินชิงเวยดมกลิ่นยาที่ท่านหมอใช้ ก็รู้ได้ว่าท่านหมอใช้ยาสมุนไพรตัวใดบ้าง จึงเขียนเทียบยาใหม่ขึ้นอีกครั้งมอบให้กู้เฟิ่งหมิงไปจัดยาในตัวเมืองมาอีกหลายตัว
เซียวเยี่ยนไม่ได้สติตลอดหนึ่งวันหนึ่งคืน หลินชิงเวยดูแลเขาโดยไม่ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า เซียวเยี่ยนตัวร้อนกลางดึก นางจึงฝังเข็มเพื่อลดไข้ให้เขา ใช้น้ำร้อนเช็ดตัวให้เขา แต่ด้วยบนร่างกายของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล ผ้าขนหนูชุบน้ำอุ่นนั้นไม่รู้จะวางลงที่ใดดี
เคราะห์ดีที่หลินชิงเวยนำยาติดตัวเสมอเผื่อมีความจำเป็นต้องใช้ ยามนี้จึงได้ใช้จริงๆ เมื่อเขาได้กินยาที่นางปรุงเอง รอกระทั่งบาดแผลประสานตัวกันดีแล้ว ใช้ขี้ผึ้งที่นางปรุงขึ้นเองทาบริเวณบาดแผล ผนวกกับร่างกายของเซียวเยี่ยนเดิมทีแข็งแรงอยู่แล้ว การฟื้นฟูร่างกายจึงเป็นไปอย่างรวดเร็ว สองสามวันก็ฟื้นฟูกำลังกลับมา
หลินชิงเวยเห็นบาดแผลใหม่ๆ ที่เพิ่มขึ้นบนร่างกายของเขา คาดว่าเพิ่งจะได้มาหลังจากเดินทางมาถึงหนานเจียง มีบาดแผลสองรอยที่ทิ่มแทงสายตายิ่งนัก ตรองดูแล้วยามนั้นน่าจะสาหัสพอดู ไม่รู้ว
