เห็นเพียงเซียวอี้ยกมือขึ้นช้าๆ ขอเพียงเขาตวัดมือลง มือสังหารข้างกายเขาย่อมต้องโจมตีเข้ามาเป็นแน่ มือสังหารเหล่านั้นต่างเป็นผู้เยี่ยมยุทธ์ ครั้งที่แล้วเกือบจะคร่าเอาชีวิตของเซียวเยี่ยนสำเร็จ ครั้งนี้เขาจะยั้งมือหรือ? แน่นอนว่าไม่
เพียงแต่เซียวอี้นับว่ายังมีไมตรีต่อหลินชิงเวยอยู่หลายส่วน เขายิ้มและหรี่ตาลงมองหลินชิงเวย ก่อนหน้าที่จะออกคำสั่งเขาเอ่ยขึ้นว่า “เวยเวย เปิ่นหวางให้โอกาสเจ้าเลือกครั้งหนึ่ง เจ้าจะอยู่ข้างกายเขาหรือกลับมาอยู่ข้างกายเปิ่นหวาง? หากเจ้าอยู่ข้างกายเขา เช่นนั้นจะอยู่หรือตายก็ต้องดูลิขิตสวรรค์แล้ว”
นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่จะเข้าใกล้เซียวอี้ แต่วินาทีนั้น หลินชิงเวยเห็นความแน่ใจและความจนใจบนสีหน้าของเขา
เขาแน่ใจว่าหลินชิงเวยไม่มีทางเลือกอยู่ข้างเขา เพราะหลินชิงเวยเดินทางออกจากเมืองหลวงมุ่งหน้าสู่เจียงหนานเป็นระยะทางนับพันลี้เพื่อตามหาเซียวเยี่ยน บัดนี้เซียวเยี่ยนมีอันตราย นางย่อมไม่มีทางทอดทิ้งไม่ไยดี
และที่เขาจนปัญญาก็คือนิสัยมีทิฐิและดื้อรั้นของหลินชิงเวย เป็นเพราะเขาเชื่อว่าหลินชิงเวยไม่มีทางฟังเขา เขาจึงรู้สึกจนใจ
แต่หากหลินชิงเวยมาอยู่ข้างกายเขาจริงๆ ในเวลานี้ก็รั
