ทั้งสองฝ่ายต่างประเมินท่าทีกัน เจ้าหน้าที่เหล่านั้นมีสีหน้าโหดเหี้ยมดุดัน ดูท่าแล้วพวกเขาลงมือสังหารชาวบ้านได้จริงๆ ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ หากต้องการควบคุมชาวบ้านมีเพียงการเชือดไก่ให้ลิงดูเท่นั้น ให้พวกเขาเห็นโลหิตสดๆ สาดกระจายเต็มพื้น ดูว่ายังมีความกล้าหาญหลงเหลืออยู่อีกหรือไม่
หลินชิงเวยที่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนกล่าวเรียบๆ ขึ้นมาในเวลานี้เอง “อย่าทำกับผู้อื่นในสิ่งที่ตนไม่ต้องการ เจ้าหน้าที่ในศาลาว่าการทั้งหลายข้าไม่เชื่อว่าพวกเจ้าจะไม่มีครอบครัว ในเมื่อมีครอบครัว ย่อมต้องมีคนรู้ว่าครอบครัวของเขาอาศัยอยู่ในสถานที่แห่งใดในเมืองนี้ เทียบกับการยืนหยัดต่อสู้กับดาบในมือของเจ้าหน้าที่ ย่อมไม่อาจเอาชนะดาบของพวกเขาได้ ไม่สู้ไปจับตัวคนในครอบครัวของพวกเขามา วันนี้พวกเขาปฏิบัติต่อพวกเจ้าอย่างไร พวกเจ้าก็ปฏิบัติต่อคนในครอบครัวของเขาอย่างนั้น พวกเขาฟาดฟันลงบนร่างกายของพวกเจ้ากี่ดาบ พวกเจ้าก็แทงร่างกายคนในครอบครัวของพวกเขากี่ครั้ง ใช้วิธีฟันต่อฟันเช่นนี้มิใช่ยุติธรรมอย่างยิ่งหรือ?”
ทันทีที่คำพูดนี้กล่าวออกไป คนทั้งหมดที่อยู่นั้นตกอยู่ในความเงียบงัน เจ้าหน้าที่แต่ละคนล้วนมีสีหน้าเปลี่ยนไป ในแววตามีความลุกลี้ลุกลน