เงินมากมายจริงๆ ไม่สู้ใต้เท้านำเงินบรรเทาทุกข์ที่ราชสำนักส่งลงมามอบให้ข้าทั้งหมด?” ทันทีที่คำพูดนี้ถูกกล่าวออกไป สีหน้าของท่านเจ้าเมืองเปลี่ยนไปทันที หลินชิงเวยหยุดครู่หนึ่งแล้วกล่าวกลั้วหัวเราะอีกว่า “หรือจะเปิดคลังแจกจ่ายเสบียงอาหารเพื่อช่วยเหลือชาวบ้านก็ได้”
“เจ้าเป็นใคร เจ้าไม่ใช่คนที่หงหลิงส่งมา!” เวลานี้ใต้เท้าท่านเจ้าเมืองรับรู้ได้ถึงความผิดปกติแล้ว
หลินชิงเวย “ข้านั่งเกี้ยวของหงหลิงมาที่นี่ย่อมต้องเป็นนางส่งข้ามา แต่มโนธรรมในจิตใจของนางคิดว่าควรจะสร้างกุศลให้ท่านสักหน่อย”
“เด็กๆ! ใครก็ได้รีบเข้ามา!”
ท่านเจ้าเมืองมีโอกาสร้องตะโกนเสียงดังเพียงสองครั้งเท่านั้น ร่างของหลินชิงเวยเคลื่อนย้ายเข้าหาท่านเจ้าเมืองอย่างว่องไว ท่านเจ้าเมืองรูปร่างอ้วนเทอะทะจึงไม่อาจหลบเลี่ยงได้อย่างรวดเร็ว เขาถูกหลินชิงเวยใช้เข็มเงินสกัดจุดใบ้เอาไว้ ท่านเจ้าเมืองร้องตะโกน ทว่ากลับไม่มีเสียงออกมาจึงได้แต่มีสีหน้าโกรธแค้น องครักษ์ภายในเรือนล้วนถูกเขาไล่ออกไปหมดแล้ว เวลานี้จะมีผู้ใดรู้ว่าข้างในเกิดอะไรขึ้น?
ท่านเจ้าเมืองคิดจะหลบหนี ไหนเลยจะคิดว่าหลินชิงเวยกลับยื่นขาออกมาสกัดอย่างทันท่วงที ตัวเขาเองไม่ได้ระวังจึงสะดุดขาของ
