บทที่ 276 แกล้งทำเป็นบาดเจ็บสาหัส
หลินซีเหยียนกะพริบตาปริบ ๆ ด้วยคาดไม่ถึงว่าแม่ทัพเฒ่าจะพูดเช่นนี้ออกมา นางจึงตอบออกไปอย่างเสียไม่ได้ “ไม่มีใครที่รู้แน่นอนเกี่ยวกับอนาคตตัวเอง แม้ว่าท่านจะถามข้า แต่ในเวลานี้ข้าเองก็ไม่อาจตอบท่านได้”
เมื่อเห็นว่าหลานสาวของตัวเองดูมีลับลมคมในและไม่ยอมตอบคำถามมา แม่ทัพเฒ่าจึงได้กล่าวออกไปตรง ๆ “ถ้าเกิดว่ามีหนทางล่ะ ถ้าหากว่าเจ้าชอบเจียงหวายเย่แล้ว ข้าก็มีหนทางที่จะรื้อฟื้นการหมั้นหมายของเจ้าได้”
หลินซีเหยียนมีสีหน้าเย็นชาขึ้นมาทันทีทันใด พร้อมกับกล่าวปัดตกสิ่งที่อีกฝ่ายเสนอ “ถึงแม้ว่าข้าจะไม่รู้ว่าพวกท่านวางแผนอะไรกันอยู่ แต่ข้าไม่ขอร่วมด้วย” จากนั้นก็ผุดลุกขึ้น “ซีเหยียนยังมีธุระอื่นต้องจัดการ ข้าขอตัวก่อน”
เดิมทีหญิงสาวคิดว่าคนในบ้านตระกูลเยี่ยนั้นจะไม่เหมือนคนอื่นและไม่เจ้ากี้เจ้าการเรื่องของนาง แต่ดูเหมือนว่านางจะคิดผิดเสียแล้ว
แม่ทัพเฒ่าที่รู้สึกได้ว่าหลินซีเหยียนนั้นรู้สึกไม่พอใจจึงได้รีบอธิบายให้เข้าใจ “เดี๋ยวก่อนสิเจ้าหลานคนนี้ ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น ข้าก็แค่เห็นว่าในคืนนั้นองค์ชายได้ให้คำสาบานกับข้าไว้ ซึ่งฟังแล้วจริงใจมาก นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ข้าบอกว่า
