ตัวนางทั้งสิ้น แต่หลินชิงเวยกลับคิดต่างออกไปอีกทางหนึ่ง ไม่แน่ว่าเรื่องเหล่านี้จะเป็นเรื่องเลวร้ายเสียทีเดียว ผู้ที่ถูกปล้นไม่ได้มีแต่พวกเขา ยังมีคนชุดดำอีกกลุ่มหนึ่งที่อยู่ข้างหลัง หากคนชุดดำต่อสู้กับโจรภูเขาแล้วทั้งสองฝ่ายต่างได้รับความสูญเสียและพ่ายแพ้จะไม่ดีกว่าหรือ
หลินชิงเวยครุ่นคิดดีแล้ว อย่างไรก็ต้องหาสถานที่ปลอดภัยเพื่อลอบสังเกตการณ์ดูพวกเขาปะทะกัน นางและเซียวอี้นั่งอยู่บนรถม้าจึงเป็นที่สนใจของผู้คนมากเกินไป หากนางลากตัวเซียวอี้แล้วกระโดดลงจากรถม้า ย่อมเป็นเป้าหมายที่ชัดเจนเกินไป ง่ายแก่การพบเห็น
ดังนั้นหลินชิงเวยจึงตัดสินใจแน่วแน่ นางตบหัวไหล่เซียวอี้และเอ่ยเสียงหนักว่า “ท่านอดทนหน่อย” ชั่วขณะที่มือข้างนั้นลากผ่านหัวไหล่ของเขามีกลิ่นหอมชนิดหนึ่งกำจายออกมา เซียวอี้รู้สึกเหมือนมีพลังสายหนึ่งทะลวงผ่านร่างกายของเขา แทรกซึมไปตามแขนขาและกระดูก ร่างกายอ่อนปวกเปียกจากการต้องผงสลายกระดูกเริ่มมีเรี่ยวแรงขึ้นทันที
สตรีน่าตายผู้นี้…ทั้งๆ ที่ถอนพิษให้ได้ เหตุใดรั้งรอจนถึงเวลานี้จึงค่อยถอนพิษให้เขา! เขาปลอบใจตนเอง คิดดูแล้วเมื่อสักครู่ด้วยสถานการณ์คับขัน นางจึงไม่มีเวลาถอนพิษให้ตน
เมื่อคิดได
