ีพจรที่ถูกเซียวอี้สกัดจุดเอาไว้ไม่ได้รู้สึกชากระทั่งขยับเคลื่อนไหวไม่ได้อีกแล้ว ผนวกกับเซียวอี้คิดว่านางไร้วรยุทธ์จึงมองข้ามเรื่องนี้ไป จึงไม่ได้สกัดจุดชีพจรของนางทั้งตัว เพียงสกัดจุดชีพจรใหญ่สองจุด ยามนี้เมื่อร่างกายถูกกระตุ้นด้วยความเจ็บปวดจึงทำให้คลายจุดได้
หลินชิงเวยยกเท้าขึ้นและถีบไปยังบริเวณท้องน้อยของเซียวอี้ในทันที เซียวอี้นั้นเป็นคนชนิดใดกัน ปฏิกิริยาโต้ตอบของเขาว่องไวยิ่ง เขายื่นมือออกมาจับขาของหลินชิงเวย พูดเสียงกลั้วหัวเราะกับหลินชิงเวย “เปิ่นหวางเกือบจะลืมไปแล้วว่าสกัดจุดเจ้าเพียงแค่จุดชีพจรใหญ่สองจุด แต่มิได้สกัดจุดบนขาทั้งคู่ของเจ้า แต่อย่างนี้ก็ดีเหมือนกัน…โอ๊ะ…”
ยังไม่ทันได้พูดจบประโยค เซียวอี้พลันขมวดคิ้ว บริเวณลำตัวข้างเอวราวกับถูกสิ่งของแหลมคมกัดเข้าคำหนึ่ง เจ็บปวดเสียจนเขารู้สึกชาเล็กน้อย…
เซียวอี้ก้มหน้ามองลงไปเห็นเพียงบริเวณเอวด้านข้างของตนมีเข็มเงินสองเล่มปักคาอยู่ บริเวณนั้นประจวบเหมาะตรงกับตำแหน่งกระดูกสันหลังของเซียวอี้
เมื่อเขามองรอยยิ้มร้ายกาจบนริมฝีปากของหลินชิงเวยแล้วอดลอบถอนใจที่ตนเองประมาทเลินเล่อไม่ได้ กระทั่งความคิดจะบีบคอสตรีผู้นี้ให้ตายก็
