หลินชิงเวยหันกลับไปมอง นางเห็นเพียงเงาของดาบฟาดฟันอย่างรวดเร็ว กลุ่มคนที่ไล่ตามมาเป็นคนชุดดำเช่นกัน พวกเขาล้วนเป็นองครักษ์ลับที่ทำการอารักขาหลินชิงเวยอย่างมิต้องสงสัย หลินชิงเวยนับดูแล้วมีทั้งหมดแปดคน
ทันใดนั้นมีคนชุดดำอีกกลุ่มหนึ่งโรยตัวลงมาจากท้องฟ้าราวๆ เจ็ดแปดคน ทั้งสองฝ่ายประมือกันอย่างดุเดือด ไม่รู้แพ้ชนะ
หัวสมองของหลินชิงเวยแล่นปราดๆ คนชุดดำเหล่านี้เตรียมการมาเป็นอย่างดี ไฉนจึงไม่สังหารนางเสียเลย แต่กลับสังหารคนข้างกายนางก่อนเล่า?
ทันทีที่คิดได้เช่นนั้น นางก็ดึงสายบังเหียนพร้อมกับร้อง “ย่าห์!” แล้วควบม้าพุ่งออกไปข้างหน้า
จุดประสงค์ของคนชุดดำหาใช่เพื่อมาสังหารนาง แต่เป็นการสลัดองครักษ์ลับเหล่านั้น เห็นได้ชัดว่าเป็นการกระทำเพื่อจับกุมตัวนางหรือถ่วงเวลาของนาง เป็นผู้ใดกันแน่ที่ได้รับข่าวสารว่องไวเช่นนั้น แต่ไม่ว่าจะเป็นใคร สิ่งที่นางจำเป็นต้องทำเป็นสิ่งแรกก็คือหนี
ทว่าหลินชิงเวยเพิ่งจะสลัดคนชุดดำกลุ่มนั้นมาได้แล้วควบม้าออกมาได้ไม่ไกลนัก กลับพบเห็นบุรุษรูปร่างสูงใหญ่ประดุจหยกยืนอยู่กลางถนนท่ามกลางอากาศอันหนาวเหน็บและหิมะที่ตกลงมา เสียงลมพัดชายอาภรณ์ของเขา ท่ามกลางแสงสลัวจากโคมไฟทำใ
