ันธ์จะไม่ใช่วิธีการเพียงหนึ่งเดียวในการบริหารแผ่นดินของฮ่องเต้องค์หนึ่ง แต่กลับเป็นวิธีการที่ได้ผลที่สุด สำหรับเซียวจิ่นซึ่งยังอยู่ในวัยเยาว์เช่นนี้ เป็นเรื่องจำเป็นที่ขาดไม่ได้
หลินชิงเวยคิดในใจ ตำหนักในนั้นไม่เหมาะสมกับตน ต่อให้นางไม่ได้ชมชอบเซียวเยี่ยน ต่อให้เซียวจิ่นโดดเด่นมากกว่านี้ นางก็ไม่มีทางปล่อยตัวปล่อยใจให้ตนเองชมชอบเซียวจิ่น
เส้นทางของตำหนักใน เมื่อมองไทเฮาก็แทบจะมองเห็นจุดจบของนางในวันข้างหน้าแล้ว
หลินชิงเวยเลือกเดินในเส้นทางที่ตนตัดสินใจเลือกอย่างเด็ดขาด ไม่หันกลับไป และไม่มีทางเสียใจภายหลังเด็ดขาด
นางแทบจะทนรอไม่ไหวที่จะกลับไปยังตำหนักฉางเหยี่ยน ทันทีที่ก้าวเข้าไปในเรือนก็ร้องเรียก “เสี่ยวฉี!”
เสี่ยวฉีปรากฏกายออกมาทันที เขาประหลาดใจอย่างที่สุดเช่นกัน คิดไม่ถึงว่าหลินชิงเวยจะกลับมาเช่นนี้ และอาภรณ์บนร่างกายเป็นระเบียบเรียบร้อย นางไม่ได้ถวายงาน หลินชิงเวยปลดกระดุมบนปกคอเสื้อพร้อมกับเดินเข้าไปในเรือนและกำชับว่า “เตรียมม้าเร็วให้ข้าตัวหนึ่ง ข้าจะออกจากวัง ยิ่งเร็วยิ่งดี”
เสี่ยวฉีตะลึงงัน ยังถามอีกว่า “เหตุใดเหนียงเหนียงจึงต้องออกจากวัง?”
หลินชิงเวยตอบเสียงเบาโดยไม่ได้หันกลับมา “เหตุใด? ย่อม
