ถึงความสมเหตุสมผลอย่างชัดเจน ที่จริงในใจของเขากระจ่างแจ้งอย่างยิ่ง เขาไม่เชื่อเรื่องอดีตฮ่องเต้เข้าฝันอะไรนั่นแม้แต่น้อย เพียงแต่สิ่งที่ไทเฮาขอร้องประจวบเหมาะกับเป็นสิ่งที่เขาต้องการเท่านั้นเอง
เขาไม่อยากคิดว่าเมื่อหลินชิงเวยรู้เข้าจะรู้สึกอย่างไร ด้วยทุกครั้งที่คิดเช่นนี้ก็จะเกิดความหงุดหงิดไม่ได้ดั่งใจ เขาล่วงรู้ความในใจของหลินชิงเวย แต่ใครบ้างเล่าที่จะรู้ความในใจของเขา?
เขามีความอดทนอดกลั้นที่จะไม่แสดงท่าที แต่ยามนี้ต่อให้เขาอดทนอดกลั้นได้มากเท่าใด ทว่าไทเฮาก่อกวนจนถึงขั้นนี้เขาย่อมไม่อาจปฏิเสธได้ เขาไม่อาจเป็นฮ่องเต้ที่อกตัญญูได้
ดังนั้นจึงมีพระราชโองการไปถึงตำหนักฉางเหยี่ยน หลินเจาอี๋เป็นกุลสตรีผู้เพียบพร้อมไปด้วยคุณธรรมและจริยธรรม ทำหน้าที่ดูแลตำหนักทั้งหก เป็นเยี่ยงอย่างที่ดี เป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ อีกทั้งอดีตฮ่องเต้มาเข้าฝันด้วยความปีติ ดังนั้นจึงเรียกตัวหลินเจาอี๋ปรนนิบัติในคืนนี้
ซินหรูวิ่งกลับมาที่เรือนด้วยความร้อนรน ไม่รอให้หลินชิงเวยอนุญาตก็พุ่งเข้าไปในห้องทันที หลินชิงเวยกำลังแยกประเภทสมุนไพรอยู่ในห้องโอสถราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น นางพูดขึ้นเรียบๆ ว่า “พระราชโองการมาแล้ว?”
ซินหรูตกตะลึง
