เปลี่ยนไปจนเขาแทบจะไม่รู้จัก
การสวดมนต์ไหว้พระด้วยความบริสุทธิ์ใจทำให้คนผู้หนึ่งเปลี่ยนแปลงไปได้มากมายถึงเพียงนี้เชียวหรือ
เพียงแต่อย่างไรเขาก็ยังเยาว์วัย สิ่งที่มองเห็นจึงมีเพียงความรู้สึกสำนึกผิดและความจริงใจของไทเฮา กลับมองไม่ออกถึงความเสแสร้งของนางแม้สักกระผีก
เซียวจิ่น “เจิ้นได้ยินว่าเมื่อคืนไทเฮาฝันถึงอดีตฮ่องเต้?”
ไทเฮาได้ยินเช่นนั้นจึงร่ำไห้หนักขึ้นและเอ่ยถึงอดีตฮ่องเต้เมื่อครั้งยังมีพระชนม์ชีพอยู่ สุดท้ายนางจึงเอ่ยขึ้นว่า “เมื่อคืนในฝันอดีตฮ่องเต้ทรงตรัสว่าฝ่าบาททรงเจริญวัยแล้ว ต่อไปจะต้องเป็นฮ่องเต้ทรงคุณธรรม เพียงแต่อดีตฮ่องเต้มีพระโอรสไม่มากนัก และบัดนี้ฝ่าบาททรงอยู่ในวัยอันสมควรที่จะมีลูกหลานสืบสกุล อดีตฮ่องเต้ปรารถนาให้ฝ่าบาททรงมีบุตรหลานเพื่อสืบทอดวงศ์ตระกูลในเร็ววัน”
เซียวจิ่นค่อยๆ นั่งลง ดื่มน้ำชาไปคำหนึ่งด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ไทเฮาพูดอีกว่า “ข้าถามอดีตฮ่องเต้ว่าผู้ใดจึงจะเป็นผู้เหมาะสมกับฝ่าบาท อดีตฮ่องเต้ตรัสกับข้าเพียงประโยคเดียว”
เดิมทีเซียวจิ่นไม่ใส่ใจอันใดนัก ไม่ว่าใครย่อมไม่อาจรู้ได้ว่าไทเฮาพูดจริงหรือพูดเท็จ จึงถามขึ้นเรียบๆ ว่า “อดีตฮ่องเต้ตรัสอะไร?”
ไทเฮา “หยกเจียระไนเมื่อพ