นัก และไม่อาจคำนึงถึงว่าตนต้องออกไปอย่างสงบเสงี่ยม นางรู้เพียงว่าเมื่อออกจากวังแล้วจะต้องมีม้าเร็วตัวหนึ่งจึงจะไล่ตามเซียวเยี่ยนได้ทัน ยามนี้ท้องฟ้ามืดแล้ว หากตนเองไม่มีม้า หลังจากออกจากวังแล้วย่อมยากที่จะหาม้าสักตัวหนึ่ง
ประตูวังด่านสุดท้ายปรากฏอยู่เบื้องหน้า แสงสว่างเพียงเล็กน้อยเมื่อแรกค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นในคลองจักษุของหลินชิงเวย สุดท้ายประตูสูงใหญ่ของวังหลวงตั้งตระหง่านอยู่ที่นั่นไม่เคลื่อนไหว
นอกประตูวังล้วนมีองครักษ์เฝ้ายามอย่างแน่นหนา แสงจากคบไฟส่องสว่าง
ขอเพียงออกไปจากที่นั่น นางก็จะได้รับอิสระเป็นการชั่วคราว
ยังไม่รอให้หลินชิงเวยขี่ม้าเข้าไปใกล้ พลันปรากฏองครักษ์จิ่นเวยหลายกองไม่รู้มาจากที่ใด แบ่งกำลังล้อมรอบหลินชิงเวยเพื่อขวางทางไปของนาง
คบไฟโดยรอบส่องสว่างต้นไม้สองข้างทาง หลินชิงเวยสูดลมหายใจเข้าลึก ไม่อาจไม่ดึงรั้งสายบังเหียน นางก้มหน้าหลุบตาลงมองพวกเขา
หัวหน้าองครักษ์ถวายคำนับและกล่าวว่า “เจาอี๋เหนียงเหนียงไม่อาจออกจากวังในยามค่ำมืดได้ เชิญเหนียงเหนียงกลับไปเถิด!”
หลินชิงเวยสวมอาภรณ์ของบุรุษทั้งชุด ต่อให้องครักษ์เหล่านี้สามารถแยกแยะได้ว่านางเป็นสตรี แต่จะรู้ได้อย่างไรว่านางคือเ
