น้าเมื่อพี่สาวไม่เป็นหลินเจาอี๋และเขาไม่เป็นเซ่อเจิ้งอ๋อง มีความเป็นไปได้ว่าข้าจะอยู่ร่วมกับเขา”
“เช่นนั้นพี่สาวจะแต่งให้เขา เป็นเจ้าสาวของเขาหรือไม่เจ้าคะ?”
หลินชิงเวยเลิกคิ้ว “ต้องดูวาสนาและโชคชะตา”
ไม่รู้ด้วยเหตุใดเมื่อแรกเริ่มที่ซินหรูเห็นพี่สาวใกล้ชิดกับเซ่อเจิ้งอ๋อง นางไม่แจ่มแจ้งอยู่บ้าง และไม่ชอบใจ แต่พี่สาวไม่ได้ปิดบังอะไรต่อนาง อีกทั้งยังพูดเรื่องเหล่านี้กับนาง นางรู้สึกว่าเมื่อได้เปิดอกพูดคุยกันเช่นนี้แล้ว ไม่มีความรู้สึกไม่ยินดีอะไรหลงเหลืออยู่อีก
พี่สาวเป็นคนดีเหลือเกิน หากนางคิดว่าเซ่อเจิ้งอ๋องเป็นคนดีเช่นกัน เช่นนั้นเซ่อเจิ้งอ๋องต้องเป็นคนดีมากแน่นอน หัวใจดวงน้อยๆ ของซินหรูราวกับรับรู้ได้ว่าเซ่อเจิ้งอ๋องผู้เย็นชาในยามปกติดูเหมือนจะปฏิบัติต่อพี่สาวแตกต่างออกไป
สามารถมีใจปฏิพัทธ์ต่อกันทั้งสองฝ่ายย่อมเป็นเรื่องไม่เลว
ซินหรู “ขอบคุณพี่สาวที่บอกเรื่องเหล่านี้กับข้า เข้าอกเข้าใจในความไม่แจ่มแจ้งของข้า เช่นนั้นทางฝ่าบาทจะทำอย่างไรเจ้าคะ?”
หลินชิงเวยพูดอย่างสงบ “ต่อไปฝ่าบาทจะมีสตรีมากมายนับไม่ถ้วนในสามพระตำหนักหกหมู่เรือนเจ็ดสิบสองนางสนม นั่นไม่เกี่ยวข้องกับชมชอบหรือไม่ชมชอบแล้ว”
“อ้อ” แม้ซิน
