่นคาวเลือดสดๆ คละคลุ้งออกมาทันที หัวเสือร่วงลงสู่พื้นแล้วกลิ้งดังขลุกๆ ราวกับได้ยินเสียงทอดถอนใจที่ไม่อาจทำอันใดได้ ร่างของมันค่อยๆ ล้มลงบนพื้น
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว หลินชิงเวยยังไม่ทันได้มองว่าเซียวเยี่ยนทำได้อย่างไรทุกอย่างก็จบลงแล้ว
นางพยายามที่จะยืดคอมองลงไป ทว่าเห็นเพียงบนพื้นเต็มไปด้วยรอยเลือด หัวและร่างกายของเสือแยกออกจากกัน ระหว่างต้นไม้สองต้นมีเส้นด้ายเปื้อนเลือดสดๆ เส้นหนึ่ง
สิ่งของนั่นคืออะไร เป็นอาวุธของเซียวเยี่ยนหรือ นางไม่เคยเห็นมาก่อน
เซียวเยี่ยนก้าวเท้าเดินไปฝั่งตรงข้ามไปหยุดยืนอยู่ข้างๆ หัวเสือและร่างที่แยกออกจากกันของมัน เขาใช้ใบไม้เขียวสดเช็ดรอยเลือดบนเส้นด้ายจากนั้นแกะเส้นด้ายออกมาม้วนเป็นวงกลมเก็บเข้าไปในแขนเสื้อ
ใครจะคิดเล่าว่า หลินชิงเวยมุ่งแต่จะคอยืดคอยาวมองลงไปเบื้องล่าง ร่างของนางจึงบิดไปอีกด้านหนึ่ง ทันทีที่นางไม่ทันระวังร่างของนางพลันสูญเสียสมดุล ทีแรกนางคิดจะคว้ากิ่งไม้เอาไว้แต่จนใจที่ออกแรงมากเกินไป กิ่งไม้กิ่งนั้นจึงหักทันที ร่างของนางจึงร่วงตกจากต้นไม้
หลินชิงเวยร้องด้วยความตกใจ เห็นเพียงเงาร่างในอาภรณ์สีม่วงเหินกายขึ้นมาอย่างว่องไว ก่อนหน้าที่หลินชิงเวยจะสัมผัสพื้นดินกลับสัมผัสกับอ้อมกอดเย็นสบายอ้อมกอดหนึ่งกลางอากาศ เซียวเยี่ยนอุ้มนางค่อยๆ ลงสู่พื้น ชายอาภรณ์ของคนทั้งสองพลิ้วสะบัดตามแรงลมจนเกือบจะรวมเป็นร่างเดียวกัน
หลังจากลงสู่พื้นแล้วหลิ
