เมื่อพูดเช่นนี้ สีหน้าของแม่เล้าเปลี่ยนไปในชั่วพริบตา มันซีดขาวอยู่บ้าง ความเกียจคร้านในดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว
หลินชิงเวยเดาถูกแล้ว
หลินชิงเวยพูดยิ้มๆ ว่า “มามาไม่ต้องหวาดกลัว หลี่ป้าทำผิดกฎหมาย อีกไม่กี่วันจะถูกประหาร” สีหน้าของแม่เล้าดูกระวนกระวายขึ้นมาเล็กน้อย และพรูลมหายใจโล่งอกในที่สุด
หลินชิงเวยไม่สนใจจะรู้เรื่องของผู้อื่น แต่นางคิดว่าคนที่หลี่ป้าต้องการตามหาก็คือสตรีผู้อยู่เบื้องหน้านี้
ในจำนวนผู้ตายนั้นมีสองคนที่เป็นคนในหอคณิกา ในเมื่อเป็นคนของหอคณิกา เช่นนั้นจึงไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องเงินทองและการขายเรือนกาย ด้วยเรื่องนี้เป็นเรื่องสมเหตุสมผลอยู่แล้ว ดังนั้นคนที่หลี่ป้าต้องการตามหาที่แท้จริง ย่อมต้องเป็นคนที่ทำเรื่องผิดต่อเขาในอดีตจึงกระตุ้นเขา ต่อมาจึงกลายเป็นหญิงค้าประเวณี
“เขาทำผิดอะไร?” แม่เล้าดื่มสุราสามจอกติดๆ กัน ดูเหมือนเมามายแล้วจริงๆ
หลินชิงเวยพูด “เขาสังหารคน มามาควรจะโชคดี ก่อนหน้าที่เขาจะถูกจับยังหาตัวเจ้าไม่พบ หาไม่แล้ว…”
“หาไม่แล้วคนที่ต้องตายสมควรจะเป็นข้าถูกต้องหรือไม่” แม่เล้าหัวเราะขึ้นมา ในเสียงหัวเราะนั้นปนเปไปด้วยความผิดหวังและเป็นทุกข์ “เขาไล่ตามหาข้าไปทุกที่ หลายปีมานี้จะต้องออกเดินทางไปหลายแห่ง ด้วยไม่รู้ว่าข้าถูกขายเข้ามาในเมืองหลวงตั้งนานแล้ว ในที่สุดก็เป็นหญิงในหอโคมเขียว ต้องปรนนิบัติบุรุษตัวเหม็นทุกวัน”
หลินชิงเวยขมวดคิ้วด้วยเห็นนางถึงก
