กไปทำงานให้มากขึ้นเพื่อจะได้หาเงินมาให้เจียงหมิงจูซื้อเสื้อผ้าใหม่สวมใส่ แต่ชาวบ้านพูดว่าเจียงหมิงจูมิใช่สตรีสงบเสงี่ยมเท่าใดนัก เมื่อแรกที่แต่งให้สวี่ฮ่าวเฉียงเพียงเพราะสวี่ฮ่าวเฉียงเป็นคนเมืองหลวง เจียงหมิงจูนำเงินที่สวี่ฮ่าวเฉียงหามาด้วยความยากลำบากมาใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย ไม่เคยดูแลบ้านเรือน ในทางกลับกันกลับไปคบหาคนไม่เป็นโล้เป็นพาย ต่อมายังมีคนพูดกันว่านางนำเงินของสวี่ฮ่าวเฉียงมาเลี้ยงอนุสามีไว้ข้างนอกคนหนึ่ง และเจ้าอนุสามียังทะเลาะวิวาทกับเจียงหมิงจูก่อนที่นางจะตายอีกด้วย
เมื่อได้ยินมือปราบหลิวบอกเล่าเรื่องราวเหล่านี้ หลินชิงเวยมองสีหน้าท่าทางของเขา “มือปราบหลิวดูเหมือนจะรังเกียจเจียงหมิงจู?”
มือปราบหลิวมีสีหน้าเย็นชา “ข้าน้อยเพียงแต่รังเกียจที่มีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น”
หลินชิงเวยพยักหน้า “แน่นอน ทุกคนล้วนไม่ชมชอบให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ ไปเถิด ยามนี้มือปราบหลิวพาพวกเราไปพบชายชู้ในตำนานของเจียงหมิงจูกัน”
ระหว่างนี้เซียวเยี่ยนไม่พูดจาสักคำ ดูเหมือนเขาจะมอบเรื่องนี้ให้หลินชิงเวยไปทำอย่างแท้จริง ส่วนตนเองกลับกลายเป็นเครื่องหมายผ่านทางของหลินชิงเวย
ส่วนมือปราบหลิวกำลังจะไปบ้านของชายชู้ผู้นั้นเช่นกัน ในเมื่อเป็นเช่นนี้จึงพาหลินชิงเวยและเซียวเยี่ยนไปพร้อมกัน เรือนของชายชู้อยู่ไม่ไกลนัก เดินไปครู่หนึ่งก็ถึงแล้วด้วยอยู่ถัดไปเพียงถนนสายเดียว
ชายชู้ผู้นี้สกุลเถียน นามว่า เถียนฝาน เขาอาศัยอย
