อเหลายากจะหาผู้ใดเปรียบ สตรีอายุขนาดสวีฮูหยินเห็นแล้วก็ยังอดไม่ได้ที่จะชื่นชมและยินดี นางย่อมต้องทำหน้าที่ที่ใต้เท้าสวีมอบหมายให้นางอย่างดีที่สุด ด้วยเหตุนี้เมื่อผลักประตูเรือนออก ภายในห้องได้จัดเตรียมไว้อย่างไร้ที่ติ นางยอบกายลงเล็กน้อย “หวังว่าสิ่งเหล่านี้ที่หม่อมฉันได้เตรียมไว้จะทำให้เซ่อเจิ้งอ๋องพึงพอใจหากต้องการสิ่งใดให้บอกกับหม่อมฉันได้ หม่อมฉันจะจัดเตรียมทุกอย่างเต็มกำลังความสามารถเพคะ”
แสงไฟจากโคมไฟภายในห้องเป็นสีเหลืองนวล ผ้าห่มบนเตียงนอนล้วนเป็นของใหม่ทั้งหมด เครื่องใช้เครื่องเรือนภายในห้องล้วนจัดวางได้อย่างเหมาะสม ด้านหลังฉากกันลมได้เตรียมน้ำร้อนไว้รอให้เซียวเยี่ยนอาบน้ำ
เซียวเยี่ยนพยักหน้า สวีฮูหยินจึงให้คนเตรียมอาหารมื้อดึกส่งมาที่ห้องของเขา ต่อมาสวีฮูหยินจึงหันมาพูดกับหลินชิงเวย “คุณชายหลิน ห้องพักของท่านอยู่ติดกัน เชิญตามข้ามาเถิด”
สวีฮูหยินรู้ว่าหลินชิงเวยเป็นผู้ติดตามคนสนิทของเซียวเยี่ยน ความสนใจของนางจึงจดจ่ออยู่ที่เซียวเยี่ยน ดังนั้นจึงไม่ได้ใส่ใจหลินชิงเวยมากนัก และดูไม่ออกว่านางเป็นสตรีเช่นกัน ในใจคิดเพียงว่าหลินชิงเวยเป็นผู้ติดตามธรรมดาสามัญคนหนึ่ง
ทว่าในเมื่อเป็นผู้ติดตามของเซ่อเจิ้งอ๋องย่อมต้องรับรองให้ดีโดยไม่ละเลยเช่นกัน ดังนั้นสวีฮูหยินจึงพาหลินชิงเวยไปยังห้องติดกัน เมื่อผลักประตูออก
โคมไฟในห้องนั้นสว่างจ้า เตียงนอน โต๊ะ เก้าอี้สิ่งที่ควรมีล้วนมีครบทุกอย่
