้า” เมื่อเห็นเซียวเยี่ยนที่อยู่ด้านข้างพวกเขาจึงพูดอย่างมีคารวะว่า “เซ่อเจิ้งอ๋อง”
ใต้เท้าสวีถาม “สถานการณ์ข้างในเป็นอย่างไรบ้าง?”
มือปราบ “ใต้เท้าเข้าไปดูก็จะรู้เองขอรับ”
ภายในเรือนมีเสียงร่ำไห้ของบุรุษคนหนึ่งดังออกมา
นี่เป็นเรือนหลังเล็กๆ ธรรมดาสามัญหลังหนึ่ง ภายในเรือนมีห้องหับอยู่หลายห้อง มองเข้าก็รู้ว่าเป็นเรือนของชาวบ้านธรรมดาทั่วไป ในเรือนมีศพศพหนึ่งนอนอยู่ มีผ้าสีขาวผืนหนึ่งคลุมเอาไว้ ด้านข้างมีบุรุษคนหนึ่งกำลังหลั่งน้ำตาร่ำไห้ด้วยความอาดูร
บุรุษผู้นั้นมีศีรษะใหญ่มาก ผิวพรรณดำคล้ำท่าทางเปี่ยมไปด้วยพละกำลัง แต่ยามนี้หลังของเขาค้อมลง ศีรษะก้มต่ำ อาภรณ์ผ้ากระสอบเลอะเทอะเปรอะเปื้อนบนร่างกาย ร่างของเขาเต็มไปด้วยกลิ่นสาบจากเหงื่อไคล บุรุษฉกรรจ์รูปร่างแข็งแรงล่ำสันเช่นนี้ ส่งเสียงร่ำไห้ด้วยความเสียใจ ทำให้คนที่ได้ยินแล้วรู้สึกเวทนา
