อยู่ในน้ำราวกับสาหร่าย พรายน้ำที่ปรากฏอยู่บนใบหน้า รูปร่างอ้อนแอ้นอรชรของนางปรากฏอยู่ท่ามกลางหมอกควันประเดี๋ยวชัดเจนประเดี๋ยวเลือนราง
หลินชิงเวยฟุบกายอยู่ริมขอบบ่อน้ำอย่างเกียจคร้าน ทันทีที่แช่ตัวอยู่ในน้ำพุร้อนความเหนื่อยล้าทั้งมวลล้วนอันตรธานไปกว่าครึ่ง นางเอียงหน้าแล้วเห็นหยกครอบผมบนโต๊ะ ตัวหยกยังมีหยดน้ำเกาะอยู่ ราวกับหิมะที่ถูกแช่ด้วยน้ำนมอย่างไรอย่างนั้น ทั้งลื่นและสีอ่อนใส นางหยิบมาเล่นในมือไม่ยอมวาง
เมื่อเซียวเยี่ยนนำอาหารกลับเข้ามานั้น หลินชิงเวยอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว ร่างเล็กแบบบางไร้กระดูกฟุบร่างอยู่บนเตียงหลังใหญ่ของเขา สตรีคนนี้ช่างเป็นคนได้คืบเอาศอกโดยแท้ นางหยิบอาภรณ์ในตู้ของเซียวเยี่ยน สวมลงบนร่างของนางแล้วหลวมโพรก อาภรณ์นั้นเดิมก็ใหญ่อยู่แล้วไม่เหมาะกับร่างของนาง หลินชิงเวยเปลือยเท้าทั้งคู่ เมื่อนางสะบัดแขนเสื้อก็ปรากฏให้เห็นแขนเรียวประดุจรากบัวสีขาวที่ปรากฏวับแวมในแขนเสื้อ
ต่อให้เป็นเช่นนี้ก็ไม่ทำให้เกิดความรู้สึกไม่เหมาะสม ในทางกลับกันคนตัวเล็กที่อยู่ในอาภรณ์ตัวใหญ่หลวมโพรกนั้นน่าเอ็นดูนักหนา หลินชิงเวยสบายอกสบายใจอย่างแท้จริงที่ได้สวมอาภรณ์ของเซียวเยี่ยน ยึดครองเตียงนอนของเขา
ยามนั้นเซียวเยี่ยนรู้สึกย่ำแย่อย่างยิ่ง เขาคิดว่าไม่สมควรพาหลินชิงเวยมายังตำหนักของตน ปรนนิบัติดูแลนางมาค่อนคืนไม่ว่า นางกลับทำเหมือนสถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่พำนักของนางเองอย่างไรอย่างนั้น
เซี
