เห็นได้ชัด
หลินชิงเวย “ท่านคิดจะให้ข้ามาด้วยตนเอง? เพิ่มเงินค่ารักษาหรือไม่?”
“…” ไม่เอ่ยถึงเรื่องเงินได้หรือไม่ เอ่ยถึงเรื่องเงินแล้วช่างทำร้ายจิตใจนัก! เซียวอี้พูดด้วยสีหน้ากระตุกว่า “เปิ่นหวางจ่ายค่ารักษาให้แก่เจ้าอย่างไร้เหตุผล เชื่อว่าใต้หล้านี้คงไม่มีผู้ใดเป็นสิงโตปากใหญ่เช่นเจ้า เจ้ายังต้องการอันใดอีก?”
หลินชิงเวยยกยิ้มมุมปาก ดวงตาของนางโค้งลง “เซี่ยนอ๋อง ข้าทำเช่นนี้ด้วยเป็นการคิดแทนท่านหรอกนะ? หากฝ่าบาทรู้ว่าข้าอยู่ที่นี่ย่อมต้องคิดจะบีบคอท่านให้ตายทุกนาทีเป็นแน่ ครั้งนี้ท่านเก็บชีวิตกลับมาได้ ตรองดูแล้วตัวท่านเองน่าจะรู้อยู่แก่ใจดี ฝ่าบาททรงไม่รู้เรื่องนี้แม้แต่น้อย หรือท่านต้องการให้เขาจับพิรุธอันใดขึ้นมาได้?”
