นหรูเอาไว้ พิษงูและหนอนกลืนกินวิญญาณที่ตกค้างอยู่ในร่างกายของซินหรูถูกขับออกมาหมดแล้ว สาเหตุที่นางยังไม่ได้สติเป็นไปได้ว่าเป็นเพราะเมื่อหนอนกลืนกลินวิญญาณชอนไชเข้าไปในสมองของนางได้ทำลายสมองของนาง บัดนี้สิ่งที่หลินชิงเวยทำได้ก็คืออยู่เป็นเพื่อนนาง ซินหรูไม่อาจกินอาหารได้เองในทุกๆ วัน ล้วนต้องกินอาหารเหลวเป็นหลัก หลินชิงเวยได้ให้ยาฤทธิ์อุ่นและบำรุงร่างกายที่ให้ผลดีต่อร่างกาย หัวใจและสมองของนาง
ไม่รู้ว่าซินหรูจะฟื้นขึ้นมาเมื่อใด นางยังเป็นเพียงเด็กน้อยคนหนึ่ง สุขภาพและพลังจิตย่อมเปราะบางอย่างยิ่ง หากนางได้ครึ่งหนึ่งของเซียวเยี่ยน…ก็คงดี แต่บนโลกใบนี้จะมีใครสักกี่คนที่ทำได้อย่างเซียวเยี่ยน พลังจิตอันแข็งแกร่งของเขาผ่านการฝึกฝนเป็นเวลายาวนานหลายปี ลำพังแค่ร่องรอยบาดแผลบนร่างกายของเขาก็รู้แล้วว่าเขาเคยผ่านความเจ็บปวดและทุกข์ทรมานมามากน้อยเพียงใด
ตลอดทั้งช่วงบ่ายหลินชิงเวยจัดล่วมยาของตนเองให้พร้อมพรักและครบถ้วน ยังมีเวลาเหลืออยู่นางจึงเข้าไปงีบยามบ่าย นอนหลับรวดเดียวจนฟ้ามืด
ยังดีที่นางหลับไปงีบหนึ่ง เมื่อรู้สึกตัวตื่นขึ้นรู้สึกว่าคนทั้งคนสมองปลอดโปร่งขึ้นมาไม่น้อย แน่นอนว่านางไม่ได้ตื่นเอง แต่เป็นเพราะเซียวเยี่ยนที่ลอบเข้ามาในห้องของนางเพื่อหลบเลี่ยงสายตาของนางกำนัลเพื่อปลุกนาง หาไม่แล้วนางย่อมต้องนอนจนฟ้าสว่างเป็นแน่
ในห้องไม่ได้จุดโคมไฟ หลินชิงเวยลุกขึ้นมานั่งบนเตียงแล้วขยี้ตา เซียวเยี
