ึ้นอีกว่า “พี่สาว ดูเหมือนมันคิดจะเลื้อยออกไปจากเรือนหลังเล็กนี้นะเจ้าคะ”
ถูกต้อง ทันทีที่หนอนตัวนี้ถูกหลินชิงเวยปล่อยออกมา ดูเหมือนมันเลื้อยอย่างรู้ทิศทางและมีจุดหมายปลายทางที่จะออกไปจากเรือนหลังนี้อย่างยิ่ง ในสมองนางบังเกิดความคิดชนิดหนึ่งขึ้นอย่างอดไม่ได้ ตนเองควบคุมงูได้ หรือยังมีคนควบคุมหนอนชนิดนี้ได้?
หากเป็นเช่นนี้ หนอนตัวนี้จะต้องเลื้อยไปหาเจ้านายของมัน ขอเพียงแค่แน่ใจในจุดนี้ก็จะรู้ได้ว่าฆาตรกรที่สังหารจ้าวเฟยเป็นใคร
ยามนี้หนอนสีขาวตัวนั้นกำลังจะเลื้อยออกประตูไปแล้ว หลินชิงเวยจึงรีบก้าวขึ้นหน้าไปหลายก้าว นำขวดไปดักรอไว้เบื้องหน้ามัน มันจึงเลื้อยเข้าไปในขวดอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว หลินชิงเวยทางหนึ่งปิดฝาจุกขวดอย่างแน่นหนา อีกทางหนึ่งพูดกับขันทีที่อยู่ด้านนอกว่า “รบกวนท่านไปรายงานสักหน่อยได้หรือไม่ ตามคนเข้ามาคนหนึ่ง ข้ามีเรื่องจะมอบหมายให้เขาไปทำ”
ขันทีด้านนอกไม่แยแสนาง
หลินชิงเวยพูดอีกหลายประโยค ไม่ได้กินข้าวสองวัน ทำให้นางคอแหบคอแห้ง ความอดทนก็ลดน้อยถอยลงไปด้วย
ขันทีถูกนางบีบคั้นจนสิ้นความอดทนเช่นกัน จึงตอบว่า “หลินเจาอี๋คิดว่าที่นี่เป็นตำหนักฉางเหยี่ยนของท่านหรือ? ที่นี่คือตำหนักคุนเหอของไทเฮา จะให้ท่านเรียกร้องอะไรก็ได้สิ่งนั้นได้อย่างไรกัน ไทเฮาทรงมีบัญชา ท่านตกอยู่ในฐานะผู้ต้องสงสัยสังหารจ้าวเฟย ต้องถูกขังรออยู่ที่นี่จนกว่าเรื่องราวจะตรวจสอบกระจ่างแจ้งจึงจะออกไปได้ ระหว
