้ เพื่อเป็นการหาทางลงให้กับตนเองนางจึงหันไปมองเซียวเยี่ยน ไม่ว่าจะเป็นสีหน้าท่าทางหรือน้ำเสียงล้วนอ่อนโยนนุ่มนวลลงมาไม่น้อย “เรื่องนี้เซ่อเจิ้งอ๋องคิดเห็นอย่างไร?”
เซียวเยี่ยนหันไปมองศพของจ้าวเฟยแล้วกล่าวด้วยสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง “ความจริงเรื่องนี้เป็นอย่างไรยังคงต้องรอการตรวจสอบ แต่ในยามนี้ก่อนหน้าที่จ้าวเฟยจะตาย หลินเจาอี๋เป็นผู้สัมผัสใกล้ชิดกับจ้าวเฟยเพียงคนเดียว จึงเป็นผู้ต้องสงสัยคนแรก ระหว่างรอให้เรื่องนี้ถูกตรวจสอบจนกระจ่างแจ้งให้ควบคุมตัวหลินเจาอี๋เอาไว้ก่อนเถิด”
เซียวเยี่ยนพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย สีหน้าเย็นชา
เซียวจิ่นคิดไม่ถึงเช่นกันว่าเขาจะพูดเช่นนี้จึงหันกลับไปมองหน้าเขา “เสด็จอา…”
ความขุ่นมัวบนใบหน้าของไทเฮาอันตรธานไปสิ้น นางเชิดคางมองไปทางหลินชิงเวย “เปิ่นกงคิดว่าความเห็นของเซ่อเจิ้งอ๋องมีเหตุผลยิ่ง ไม่สู้นำตัวหลินซื่อไปควบคุมไว้ที่ตำหนักคุนเหอของเปิ่นกงเพื่อรอคำตัดสิน”
เซียวเยี่ยนไม่ได้ปฏิเสธเช่นกัน เขาเพียงแต่พยักหน้า “เช่นนี้ก็ดี ต้องรบกวนไทเฮาแล้ว เพียงแต่ก่อนหน้าที่เรื่องนี้ยังไม่กระจ่างแจ้ง ขอไทเฮาอย่าได้ใช้ทัณฑ์ทรมานอีก”
ไทเฮาหันไปร้องฮึเสียงเย็นได้ความเคียดแค้นใส่หลินชิงเวยครั้งหนึ่ง “นั่นเป็นเรื่องแน่นอน เปิ่นกงยังต้องรอให้ความจริงปรากฏแล้วให้ฮ่องเต้และเซ่อเจิ้งอ๋องมากตัดสินโทษนางด้วยตนเอง เด็กๆ นำตัวไป”
จ้าวเฟยถูกหามออกไปจากตำหนักฉางเหยี่ยนเช่นกัน พิธีศพของนา